Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2016

Η σκιά φλυαρεί...



Η κραυγή των Γεζίντι, αποκάλυψη του δεξιού και του αριστερού ιστορικού ψεύδους..Όποιος μιλάει ενάντια στους σωτήρες του λαού ΡΚΚ είναι με το μέρος του ισλαμοφασισμού..





  


                                               




Τα ξαδερφάκια της Hamas της PLO και του FSA, τα παιδάκια της Τουρκίας και της Σαουδικής Αραβίας:

        


                                





Joven yazidi c/ imagen de Tawuse Melek, principal símbolo de su religión (1913)




Bahram - Khorshid khanoom (Album: Sokout)

şivan perver - dîlbera min

Τρίτη, 29 Νοεμβρίου 2016

Πρώτο σχεδίασμα για μια συνοπτική (αυτο-)κριτική εποπτεία των "μέχρι τώρα" αναλύσεων του "Αυτοκαθορισμού"


Το σαββατοκύριακο μάλλον θα συγκεντρώσω όλες τις αναλύσεις της σελίδας αυτής για τα γεωπολιτικά ζητήματα της Εγγύς Ανατολής, την πολεμολογική διάσταση τους σε σχέση με τις ανάγκες των υποτελών τάξεων της ελληνικής κοινωνίας, την Τουρκία το Κουρδιστάν, τον ισλαμοφασισμό, τον ρόλο της Δύσης και της Ρωσίας, το θέμα Ισραήλ και θα προβώ σε μια όσο συντομότερη ανάλυση με βάση τα σημερινά "φρέσκα" δεδομένα.
Μπορώ να πω προκαταβολικά πως η γενικότερη εικόνα που σχηματίζω είναι ζοφερή, αν και πιθανόν δεν έχουμε ακόμα δει τα όρια των σκοτεινών διεργασιών που εκτυλίσσονται στην περιοχή, ίσως και κάποιες πιθανές ανατροπές προς το "καλύτερο" ή μάλλον προς αποτροπή του "χειρότερου" που έρχεται.
Σπεύδω να πω επίσης πως με εκπλήσσει η αισιοδοξία ακόμα και αναλυτών οι οποίοι παρουσιάζουν συνήθως "καταστροφολογικά" σενάρια για τις μέλλουσες εξελίξεις, και αυτό το λέω όχι γιατί εγώ θα σας παρουσιάσω ακόμα χειρότερα τα πράγματα αλλά γιατί διαβλέπω στον Λόγο των διαφόρων αναλυτών μάλλον κάποια αμυδρή ή έντονη ελπίδα πως κάποιες δυνάμεις θα επέμβουν τελικά για να διατηρηθεί η ισορροπία των πραγμάτων, ή να αλλάξει με όσο το δυνατόν λιγότερο οδυνηρό τρόπο για την χώρα μας και τον λαό της.
Θεωρώ πως για πρώτη φορά στην νεώτερη ιστορία, από τότε που ιδρύθηκε το νέο ελληνικό έθνος κράτος, έχουμε μείνει τόσο ξεκρέμαστοι στο παγκόσμιο σκηνικό με μοναδική εξαίρεση ίσως την στιγμή της Μικρασιατικής εκστρατείας και καταστροφής.
Ας δούμε όμως κάποια ιστορικά δεδομένα και ας διερευνήσουμε το παρόν..
Δυστυχώς τότε δεν μπορέσαμε να δώσουμε το τελειωτικό χτύπημα στο τουρκικό τέρας, και διότι η ίδια η εκστρατεία μας αν και άγια και ορθή ήταν υπαγμένη καθοριστικά στους σχεδιασμούς των δυτικών ιμπεριαλιστών, χωρίς να έχει αποκτήσει τα χαρακτηριστικά μιας αυτονομίας πέραν της ορθής ρεαλιστικής συμμαχίας μας με αυτούς, αλλά και διότι δεν είχε καταστρωθεί ένα ρεαλιστικό σχέδιο αναδίπλωσης ίσως στην Θράκη και την Κωνσταντινούπολη, ακριβώς λόγω της έλλειψης μακρόπνοου σχεδιασμού που προέρχονταν από την προαναφερθείσα ιμπεριαλιστική εξάρτηση. 
Η άλλη πλέον Ελλάδα περνώντας δια μέσω ενός ακόμα παγκοσμίου πολέμου, και ανασυγκροτώντας ενδοστρεφώς την αστική αναπτυξιακή και κυριαρχική δυναμική της, περιήλθε σιγά σιγά στην θέση του στρατηγικά αμυνόμενου και απειλούμενου από τους Τούρκους βρυκόλακες, οι οποίοι αντί για την πρέπουσα θέση που τους ετοιμάζονταν από την ιστορική πρόοδο και την ανέλιξη του Λόγου, δηλαδή αντί για την θέση  του παρία και περιθωριακού συντελεστή ο οποίος θα εξαρτώνταν άμεσα από τις δικές μας βουλήσεις και πολιτικές ιδεολογικές και πολιτισμικές επιρροές, βρέθηκαν τώρα όχι μόνον να κατέχουν γεωγραφικές ζώνες που δεν τους αξίζει να έχουν και γεωπολιτική θέση που δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν με ορθολογικό και αξιακά ανεκτό τρόπο, αλλά και να απειλούν την ίδια την υπόσταση και την ύπαρξη του νέου ελληνικού έθνους κράτους και να σχεδιάζουν επιστροφή στα Βαλκάνια.
Αυτή η αναστροφή της ιστορικής εξέλιξης δεν σηματοδοτεί μόνον την στρατηγική ήττα του έθνους μας αλλά και μια βαθιά στρατηγική ήττα της ανθρωπότητας και ειδικά της Δύσης όσο αυτή η τελευταία αντιπροσώπευε και αντιπροσωπεύει ακόμα την προοδευτική ανέλιξη και την κυριαρχία του Λόγου.
Οι ευθύνες όμως γι'αυτή την ανάσχεση της προοδευτικής δυναμικής της Δύσης ανήκουν και στην ίδια την Δύση, όχι όμως μόνον με την έννοια που χρησιμοποιούν οι αριστεροί (μαρξιστές κ.λπ), ότι δηλαδή η καταπίεση και οι εκμεταλλεύσεις των "περιφερειών" (όπως η δική μας ευρύτερη περιοχή) από την Δύση ως γενικό ιμπεριαλιστικό σχηματισμό ωθούν τα πράγματα σε μια αντιδραστική κατεύθυνση ("σε τελική ανάλυση") αλλά και με την έννοια πως η Δύση δεν φτάνει τελικά τα πράγματα στην συνέπειά τους ως προς την τελικότητά τους και την ολοκλήρωση του ξεθεμελιώματος κάθε "περιφερειακής" αυταρχίας ή πατριαρχίας κ.λπ
Κατά κάποιο τρόπο η δομική (αυτο-)ανάσχεση του ιμπεριαλισμού είναι το ίδιο προβληματική διάστασή του όσο και η επέκτασή του.
Επειδή το καπιταλιστικό σύστημα, αλλά και κάθε κυριαρχικό οικονομικό σύστημα περιέχεται εντός ενός εγκλωβισμού του από την αμεσότητα και τους κυνισμούς των άμεσων συμφερόντων και των λαβυρίνθων τους, γι' αυτό και είναι αδύνατη μερικές φορές και μια στρατηγική σχεδίαση όχι μόνον προς όφελος του ίδιου του συστήματος αλλά ακόμα και της αντικειμενικής προόδου που φέρει.
Η επέκταση/απόσυρση του δυτικού ιμπεριαλισμού όπως προκύπτει από την αμεσοποιητική πτυχή του ιδίου, σημαίνει μιαν ανισόρροπη δυναμική υπερεπέκτασης και υπαναχωρήσεων ή και παραχωρήσεων σε βολικές περιφερειακές "αντιδραστικές-δωσιλογικές-ημιφεουδαλικές" ελίτ και έτσι δημιουργούνται τρομαχτικά προβλήματα τα οποία ενισχύονται ακόμα περισσότερο από τις εργαλειοποιήσεις αυτών των τοπικών ελίτ στο παιχνίδι των ενδο-ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.
Ενώ όμως μέχρι και πρόσφατα αυτές οι ελίτ ήταν εργαλειοποιήσιμες από τους διάφορους δυτικούς ιμπεριαλιστές στους μεταξύ τους ανταγωνισμούς, έχουν τελικά αποκτήσει μιαν δική τους δυναμική, η οποία όμως δεν τις ωθεί σε μιαν πραγματική ενδογενή πρόοδο ή αστική ολοκλήρωση αλλά απ' ευθείας στον όποιο ιδιότυπο φασισμό τους.
Αυτός ο ιδιότυπος φασισμός δεν παίρνει μόνον τα ηνία της περιφερειακής χώρας αλλά σηκώνει και παγκόσμιο ανάστημα.
Έτσι λ.χ οι Τούρκοι εθνοκράτες και ο ηθικά απαίδευτος επηρμένος και πειθήνιος στην πλειονότητα λαός "τους", ή κάποιοι παρόμοιοι με κελεμπίες και γενειάδες βουτηγμένες στο αίμα στον "Αραβικό κόσμο", από την θέση του εργαλειοποιήσιμου παρία, ο οποίος όμως έπαιρνε και κάποια μαθήματα ανθρώπινης προόδου, έχουν αυτομετατεθεί στην θέση του υποψηφίου διδασκάλου και εκπολιτιστή μάλιστα.
Οι δυτικοί ακόμα γελάνε με τους πρώην μαθητές τους εθνοκράτες της περιφέρειας, τους έχουν ακόμα ανίκανους να ορθώσουν το ανάστημά τους, αλλά οι πρώην μαθητές και παρίες το έχουν σηκώσει το ανάστημα και είναι συνολικά όντως ένα θρίλερ ένα γκροτέσκο ένα πράμα, πράγμα το οποίο το αντιλαμβάνονται πρώτες όχι οι δυτικές ελίτ αλλά οι άτυχες ειλικρινώς-φιλοδυτικές ελίτ στις πρώην περιφέρειες (συνήθως αφελείς ή γλοιώδεις διανοούμενοι) αλλά και οι κατώτερες κοινωνικές τάξεις των δυτικών χωρών όταν έρχονται σε επαφή με τις (δασκαλεμένες από τους νέους διδασκάλους) κατώτερες κοινωνικές τάξεις των "νέων χωρών"..









Ιωάννης Τζανάκος

Will Iraq's Sinjar become new base for PKK?



In its quest to become part of the Mosul operation, the Turkish government has been warning that the predominantly Shiite volunteer Popular Mobilization Units will ethnically cleanse Sunnis from Mosul and its environs. 
But since that argument has not yielded the desired results of being able to intervene in Iraq, Ankara is now using the argument that the Kurdistan Workers Party (PKK) has turned Sinjar into a base. 
By declaring that “Sinjar is on the way to becoming a new Qandil, we cannot allow that,” Turkish President Recep Tayyip Erdogan has made Turkey’s position clear.

Turkey’s Chief of General Staff Hulusi Akar warned US Chairman of the Joint Chiefs of Staff Joseph Dunford of Turkey’s potential intervention during their Nov. 6 meeting in Ankara. 
According to a senior official who spoke to daily Hurriyet, Dunford said Turkey is justified to intervene in such a situation that concerns its national security.
This unidentified official explained Turkey’s position, which is to prevent the PKK from taking control of Sinjar and turning it into a logistics base that will provide access between Syria and Iraq. 
The question is whether the historical center of Yazidis in Sinjar is truly becoming a new base for the PKK, like Mount Qandil, and are Kurds really taking over control of the town?
The PKK presence in Sinjar did not begin on Aug. 3, 2014, when the Islamic State (IS) occupied the area. In fact, the PKK have been with the Yazidis for at least 20 years
After the occupation of the region by the United States in 2003, the Kurdistan Regional Government (KRG) attempted to annex Sinjar to Kurdistan by increasing the size of peshmerga forces, while the PKK intensified its efforts to expand its sphere of influence. 
About 8,000 peshmerga forces withdrew from the area without challenging IS in 2014, but the PKK’s armed wing, the People's Defense Forces (HPG), began fighting to open a corridor from the Sinjar Mountains, while Rojava’s People's Protection Units (YPG) began doing the same from the Syrian side. 
These moves boosted the PKK’s popularity among the Yazidis, while the KRG leadership under Massoud Barzani and peshmerga forces affiliated with the Kurdistan Democratic Party (KDP) suffered serious blows to their prestige when they were accused of abandoning the Yazidis to the murderous IS.
Later, to recoup its lost prestige and prevent expansion of the PKK, peshmerga forces became more aggressive. 
Although Barzani's government was able to obtain the backing of some notable Yazidi families and religious leaders, it couldn’t keep up with the PKK's popularity.
With the assistance of the HPG, Yazidis formed their own self-defense with the Sinjar Resistance Units (YBS) and the Sinjar Women's Units (YJS). 
The Sinjar Constituent Assembly was formed to handle civilian and political affairs. 
This assembly was successful in organizing their diaspora extensions and establishing relations with many international actors.
Also under PKK guidance, an academy named after legendary Kurdish fighter Dewrese Evdi was inaugurated, modeled after the PKK’s Mahsum Korkmaz Academy, which operated in the Bekaa Valley, Lebanon. 
The academy teaches political and social subjects. Most of the instructors are Yazidis who had once served with the Iraqi army under Saddam Hussein or worked with peshmerga forces.
Barzani's administration was considerably perturbed by the emergence of military and political alternatives beyond the KDP. His government tried to get the upper hand in the Sinjar area with its peshmerga forces — which included 4,000 Yazidis — and also set up a Yazidi women’s military force. 
But the perceptible increase in religious rhetoric and hate speech against the Yazidis is a cause for serious concern. 
The Yazidis more and more think that their future can be best assured not with Erbil, but with the central government in Baghdad.
When the central government recognized the YBS and the YJS as legitimate forces and started paying salaries to some of them during preparations for the Mosul operation, Erbil’s uneasiness grew. 
But Baghdad’s financial input was not adequate to start with. Journalist Seyit Evran of Sinjar told Al-Monitor that although Baghdad had promised to pay salaries to 1,000 people, it sent funds only for 500. 
This money was shared among 2,500 people serving in the YBS and the YJS, and even that was discontinued after three months. Local sources say the funding stopped after Baghdad and Erbil reached an agreement on participation of peshmerga forces in the Mosul operation.
After liberating the center of Sinjar together with the peshmerga forces, the YBS and the YJS continued fighting IS in villages. 
So far, the Yazidis haven’t taken part in operations against Mosul and Tal Afar, saying they are awaiting the call of the Baghdad government. 
Nevertheless, Yazidi forces see themselves as an integral part of the Mosul operation. 
After all, administratively, Sinjar is attached to the Mosul governorate.
Divided Sinjar
The future of Sinjar continues to be the core of tension between the PKK and the KDP, and Yazidi settlements appear to be divided militarily and politically between these competing forces. Peshmerga forces and organizations following the PKK line are jointly controlling the center of Sinjar, and the HPG has headquarters both at the Sinjar Mountains and in the town of Sinjar. HPG militants wear their own uniforms, and in villages like Sinune and Hanesor — whose populations reach 30,000 — the YBS and the YJS appear to be in control. 
There is a dual administration, as both sides appointed their own district governors. Both parties operate their own checkpoints, and the YBS is stronger at Hanesor, where they control the district governorate and security offices. 
Rabia at the Syrian border is under joint control of the YBS and peshmerga forces, where both maintain checkpoints and mostly watch each other.
Autonomy and international protection wanted
Sociologist Azad Baris, the chairman of the Yazidi Cultural Foundation, said after all the massacres they suffered under IS, the Yazidis are seeking strong guarantees that, in their opinion, can be provided by setting up an autonomous region with its own self-defense units and ensuring international protection to the region. 
Many Yazidis are afraid to return to their homes from camps they live in, because they still fear recurrence of massacres. 
Baris told Al-Monitor, “Because of the squabbling among the Kurds, Sinjar’s future is uncertain. 
They don’t want Yazidis to decide the fate of Sinjar. They don’t take the fears and demands of the people seriously. Everyone wants to create his own Yazidi. In the process, Jalal Talabani’s Patriotic Union of Kurdistan is lagging behind as the PKK and the KDP struggle [to dominate] Sinjar. Yazidis in peshmerga forces say after they get rid of IS, they may opt for autonomy. 
But people are sympathizing more and more to the PKK line. 
Many diaspora Yazidis also think they will be safer with the PKK. There are many who say their lives and properties will be protected by the KDP. 
True, they don’t trust the KDP, but they [are] also worried about what they see as communist propaganda by the PKK.”
Baris doesn’t agree that Sinjar is about to become a second Qandil. He said, “This analogy is not accurate. First of all, geographic and topographic conditions are different. 
You cannot make Sinjar a guerrilla base. 
On one flank you have flat ground and desert; on the other flanks there is a bare mountain. 
It may allow the Yazidis an adequate defense, but it can’t be a guerrilla base like the Qandil Mountains. 
Such claims are exaggerated and politically motivated. Yes, there is a PKK ideological presence, but what we want is to organize the Yazidis and provide them with means of defending themselves against a new massacre. 
 The PKK doesn’t need a second Qandil. The PKK has been in Sinjar since 1993.”
Yazidi journalist Eyup Burc, who shares the views of Baris, told Al-Monitor, “This allegation that Sinjar is becoming a second Qandil is a Turkish propaganda invention. 
The KDP manipulates some of its Yazidi friends to say the same things. 
Politically and militarily, the PKK deserves to have more say in Sinjar. 
The KDP is uncomfortable knowing the PKK gets the credit for opening a lifeline against IS for the Yazidis. 
The KDP is reminded of its treason of leaving the Yazidis to the mercy of IS. 
I think there will be some kind of international protection of Sinjar. Nobody will hand over Sinjar to the PKK, but the PKK will always remain as a major element in the region. 
The PKK cannot give up Sinjar, because Sinjar is the gateway to western and southern Kurdistan. 
The PKK has always been in the world of the Yazidis. 
I see the solution as an internationally protected Yazidi area that will enable the Yazidis to return to their homes.”
Evran said, “Wherever it goes, the PKK installs a culture of resistance. 
This is what Turkey is afraid of. 
After the HPG entered the picture at Sinjar Mountains on Aug. 3, this culture has been flourishing. Especially the youth and women are joining self-defense forces. 
The PKK has no need to create another Qandil here.”
Although Sinjar topographically may not be conducive to guerrilla operations, with the turbulences of recent times, the PKK has been able to become more visible and effective in a crescent from Hanekin on the Iranian border to central Iraq’s Mosul and Kirkuk. When you look at it from inside Iraq, it doesn’t look all that easy for Turkey to reverse such a flexible and dynamic process just by massing tanks at the Silopi border.

Cigerxwin Ποιος είμαι εγώ, ρωτάτε; / Ehmede Khani Το πρόβλημά μας..

sipan50

του Cigerxwin ("Η Ματωμένη Καρδιά"),ψευδώνυμο του Sheikmous Hasan

 

Ποιος είμαι εγώ, ρωτάτε;
Ο Κούρδος του Κουρδιστάν,
ένα ζωντανό ηφαίστειο,
φωτιά και δυναμίτης
στο πρόσωπο του εχθρού.
Όταν έξαλλος,
τραντάζω τα βουνά,
οι σπίθες της οργής μου
είναι θάνατος για τους εχθρούς μου.
Ποιος είμαι εγώ;






who am I, you ask ?

The kurd of Kurdistan,

a lively volcano,

fire and dynamite

in the face of enemy.

When furious,

I shake the mountains,

the sparks of my anger

are death to my foes.

Who am I ?

Μεταφορά από Ποιητικά Παλαίσματα

Cigerxwin ("The bleeding heart"), is a pseudonym for Sheikmous Hasan. He came from north Kurdistan and was mainly known as a poet. He made a great impact on Kurdish poetry through his work. He produced books on Kurdish history, literary history , Kurdish grammar and also a dictionary. He was born in 1901 or 1903 in the Kurdish village of Hesar close to city the of Mardin within the then Ottoman Empire. In 1925 he fled to Syria, in 1958 to Iraq and in 1970s to Lebanon. In 1979 he again fled from oppression to Sweden aged 76. Here he was able to publish several collections of poetry that no publisher in the Middle East had wanted to publish, due to the infected Kurdish question. Cigerxwin has often been called the father of Kurdish literature. He died in Sweden in 1984.
 Who am I?

who am I, you ask ?
The kurd of Kurdistan,
a lively volcano,
fire and dynamite
in the face of enemy.
When furious,
I shake the mountains,
the sparks of my anger
are death to my foes.
Who am I ?

I am in the east,
forts and castles
towns and hamlets,
rouks and boulders,
What irony, what a shameful day !
A slave I am now for blood suckers
Yet I saved the Middle East
from the Romans and the crusaders.
Who am I ?

Ask the Near East,
Ask the Middle East,
villages and towns,
plains and deserts.
They were once all mine
when by war and knowledge
I defeated rivals
to become crowned over an empire
stretching to the borders of India.
Who am I ?

I am the proud Kurd,
the enemies' enemy,
the friend of peace-loving ones.
I am of noble race,
not wild as they claim.
My mighty ancestors
were free people.
Like them I want to be free
and that is why I fight
for the enemy won't leave in peace
and I don't want to be forever oppressed.
Who am I ?

I shall free my land
from the tyrants;
from the crrupt Shah and Mollas,
from the Turkish juntas

so we may live free
like other nations,
so my gardens and meadows
are mine again;
So I can join the struggle
for the good of mankind.
Who am I ?

It was I who defeated
Richard the Lionheart
My own blood I shed
to defend these regions.
A thorn I was in my enemies' side;
in my shadow lived the Arabs, Turks and Persian;
many a king held my horse's head.
Yes I am the warrior,
I am Saladin,
the King of Egypt, Syria and Israel.
Who am I ?

I am Ardashir,
I am Noshi Rawan.
In the acient days
rivals feared my caesars
regretted my animosity.
I knew no fright;
in love with adventure;
from India to Greece
they paid me tribute.
Who am I ?

Yes, I am the Kurd,
the Kurd of Kurdistan
who is poor and oppressed today.
My castles and forts
are now demolished;
my name and my fame'
swindled by my assailants,
those who set germs into my body
to paralize my existence
making a nameless soul of me;
a nation with no friends.
Who am I?

I am the one who despite it all
remains the unyielding Kurd;
still formidable to the enemy.
The smell of dynamite is again in my nostrils
and in my heart the strong desire to erupt.
I am the fighting valiant of mountains
who is not in love with death
but for the sake of life and freedom
he sacrifices himself
so that the land of his ancestors,
the invincible Medes;
his beloved Kurdistan , may become unchained.
Who am I?

One of my ancestors was the Blacksmith Kawa
who slayed Dahak, the notorious tyrant
to break off chains from Kurdish shoulders
and save many heads from the sword and death.
The day his vicious reign ended
was called NEWROZ, the New Day.
When Newroz comes winter departs
taking with it the dark harsh times
to make place for light and warmth.
This is the time, as Zoroaster says,
the evil spirit Ahriman is defeated
at the hand of Ormazd, the god of wisdom and light.
Who am I?

I am the maker of Newroz;
again I shall become my own master,
the ruler of my land
so I may enjoy the fruits of my orchards,
relish the sacred wines of my vineyards
and put an end to a dark era
by seeking salvation in knowledge and science;
I shall make another new day
and breathe the pure air of the liberty.
Who am I?

I am Kordokh, the good old Khaldew;
I am Mitan; Nayri and Sobar;
the son of Lo Lo; Kardok and Kodi;
I am the Mede, the Gosh, Hori and Gudi;
I am the Kurmanc, Kelhor; Lor and Gor;
yes, I have always been and remain the Kurd.
Despite centuries of suppression
in a country by force divided.
Who am I?

I am the son of Lor, Kelhor and Kurmanc
who have lost crown and reign
to become powerless,
betrayed in the name of religion
to carry rosaries in their hands
duped by the rulers,
deprived of might and wealth,
fighting each other, divided and torn
while my oppressed Kurdistan,
my wretched Kurdistan
remains prossessed.
Who am I?

The son of the Kurdish nation
awaken from deep sleep,
marching forward,
proud as a lion
wanting the whole world to know;
I shall struggle and continue the path to freedom;
I shall learn from great men,
Like Marx and Lenin.
I make a vow to my ancestors,
to Salar, Shergo and Deysem,
that this of mine will remain vigorous, unyielding, stronger than death.
Let it be kown;
I announce with no fear;
Liberty is my goal;
I shall advance in this path.
Who am I ?

I am not blood thirsty;
no, I adore peace.
Noble were my ancestors;
sincere are my leaders,
We don't ask for war but demand equality
but our enemies are the ones who betray and lie.
Friendship I seek and offer my hands
to all friendy nations.
Long live Kurdistan;
death to the oppressor!!!


Translation: Shahin Baker.





Kurdish Poet Xani
Ehmede Khani, the greatest Kurdish poet ever, lived between 1650-1707, in Cizire, a town that lies in the province of Mardin. Ehmede Xani, the author of "Mem and Zin", the great Kurdish love story is considered to be the epogee of Kurdish literture. Ehmede Xani's work is a clear evidence of the reality of the Kurdish literature since the tenth century. Xani, back in the 1600's saw and wrote the Kurdish situation. In his work Kurdish patriotism and Kurdish reality are incredibly powerful. When people of the region were in the midst of religious conflicts and identified themselves as Christians or Mohammedan (moslems) instead of their ethnic origins, Xani's thesis for an independent Kurdistan was all too advanced. The remarkable fact is that Xani lived before the rise of modern nationalism.

 



Our Trouble
Bartender! For the love of God, please
Pour some wine into the crystal glass
Let the glass with the wine show the world
Let there appear whatever it is that we wish
Let the events ahead of us come to light
Let us know if the future holds promise for us
Look! Our misfortune has reached its zenith,
Has it started to come down do you think?
Or will it remain so,
Until come upon us the end of time?
Is it possible, I wonder, that for us, too
A star will emerge out of the firmament?
Let the luck be on our side for once,
Let our lady luck wake up for change.
Let there emerge from within us, too,
One to shoulder the earth
Let there be a king of our own, too.
Let his sword attest to our might
Let it be known the power of our pen,
Let there be an answer to our trouble
Let there be an demand for our knowledge.
If we had an exalted leader,
A do-gooder wanting a poem
Our bullion, too, would be stamped
It wouldn't be so unwanted and suspect.
However pure and clean they may be,
Value is added to gold and silver with a stamp
If we had a king,
If God saw him deserving of a crown
If a throne was appointed to him,
Our luck would turn around.
If he, too, was provided with a crown
Of course, for us too there would be respect.
He would feel sorry for us orphans,
He would set us free from bondage to the cravens.
They would not be vicorious over us these Turks
Ours would not turn into ghost towns,
We wouldn't become fugitives, dispossessed, wretched,
We wouldn't bow our heads in defeat to the Turks, the Tadjiks
But God made it so from time memorial
He made the Turks and the Persians attack us.
Although it is disgraceful to be their subjects,
This disgrace belongs to the persons of repute
This is a matter of honor for the Chiefs, the leaders
What can the troubadours and the dispossessed do?
Who ever took the mighty sword in his hand,
Established in a manly manner a state for himself.
Becuase the world is like a prize bride,
Its fate, too, is determined by the mighty sword
But its dowry [2], trousseau, jewels and wedding presents
Are goodness, generosity, kindness and forgiveness.

I asked the world, "What is your dowry?"
"Benevolence", it said to me.
In short, "with the sword and goodness,
the world submits and bows its head to man".
I am confused by God's wisdom:
In this world of States
Why have the Kurds remained Stateless, dispossessed,
What for have they all become fugitives, condemned?
They have conquered the spring of fame with sword
They have subjugated the land of benevolence
Every one of their chiefs is of Hatem's generosity
And of Rostem's [3] bravery is every one of their men
Look! From Arbia to Georgia
It is all but Kurdish lands like a fortress
Like a great wall the Kurds stand between the Turks and the Persians
Here and there are all the Kurds occupying all four corners
Both sides make the Kurdish clans
Targets of their poison-tipped arrows
As if the Kurds hold the key to crossing the borders
Each clan is as strong as a great wall
However rough and stromy they get
These Turkish ocean and Persian sea
It is the Kurds who are splattered with blood
And like a rampart separates the two.
Generosity, benevolence, bravery,
Chivalry, guardianship and valor
All are credited to the Kurdish clans
The fame of their sword and their benevolence is farflung
To the same extent they cherish freedom and independence,
They hate submission and obligations.
It is the spirit of independence and exalted bevevolence
That has become the obstacle to shouldering the burden of obligation
Always without unity it is because of this
Divided and pitched against one another they stand
If we had unity amongst ourselves,
If we all together obeyed one another
The Turks, the Arabs and the Persians
Would all together be in our servitude
Then we would perfect the art of government and religion
Then we would acquire all the wisdom and command nature
Wheat would be separarated from the chaff then,
Would come forth the real achievers then.
[2]Kurdistan, dowry is what the bridegroom pays his bride's hand.
[3]Hatem and Rostem are legendary figures renowed for their generosity and bravery.
Translation: Shahin Baker and Bawermend



Φραξιονιστικές παρατηρήσεις επ΄αφορμή του διορισμού του καθάρματος ΜΗΛΙΟΣ..




Διορίστηκε και ο Μηλιός. Η αγάπη για το ευρώ σε κάνει μνημονιακό.

Ο πρώην υπεύθυνος Οικονομικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ που είχε παραιτηθεί καταγγέλοντας ότι το κόμμα δεν διαπραγματεύθηκε βάσει του προγράμματός του διαδέχεται τον Β. Θεοδωρόπουλο. Βέβαια ακόμα και που διαφωνούσε ήταν οπαδός του ευρώ ή καλύτερα απέκλειε το εθνικό νόμισμα!

Kανείς δεν χάνεται τελικά! Πρόεδρος στο Φεστιβάλ Αθηνών, μετά από απόφαση της υπουργού Πολιτισμού Λυδίας Κονιόρδου  ορίσθηκε ο Γιάννης Μηλιός! Ο πρώην υπεύθυνος Οικονομικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας του ΕΜΠ, είχε κατηγορήσει τον ΣΥΡΙΖΑ και ούτε λίγο  ούτε πολύ τον ίδιο τον πρωθυπουργό ότι δεν διαπραγματεύτηκε ποτέ βάσει του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ. "Είναι επομένως άτοπη η διαπίστωση ότι δεν υπήρχε εναλλακτική πέρα από τη συνθηκολόγηση", είχε γράψει στο facebook τον περασμένο Ιανουάριο. Ο κ.Μηλιός διαδέχεται τον σκηνοθέτη Βαγγέλη Θεοδωρόπουλο, ο οποίος είχε τεθεί επικεφαλής του Φεστιβάλ, μετά την επεισοδιακή αποχώρηση του Γιαν Φαμπρ. 

Ειδικότερα, η ανακοίνωση του υπουργείου Πολιτισμού, έχει ως εξής: 


Με απόφαση της Υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού,  Λυδίας Κονιόρδου ορίζεται το νέο Διοικητικό Συμβούλιο του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου. 

Το νέο Δ.Σ. του Φεστιβάλ ορίζεται ως εξής:

Πρόεδρος:  Μηλιός Γιάννης, καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας, ΕΜΠ

Αντιπρόεδρος: Σταυριανός Πέτρος , Δικηγόρος

Μέλη:  Κουρουπός Γιώργος, συνθέτης

Λαμπρινουδάκης Βασίλης, Ομότιμος καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας, ΕΚΠΑ

             Γιαννοπούλου Έφη, μεταφράστρια- Κριτικός

Φωστέρη Μάρθα, Κοινωνιολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια Ιδρυτικό μέλος ΚΕΘΕΑ  

Ερηνάκης Νίκος, Οικονομολόγος, Δρ Πολιτικής Φιλοσοφίας και Φιλοσοφίας  της Τέχνης

Η ίδια ανακοίνωση, μετον υπότιτλο «Σκεπτικό της απόφασης», αναφέρει: 

Η γνωστή ρήξη μεταξύ του Διοικητικού Συμβουλίου του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου και του Καλλιτεχνικού Διευθυντή του είχε οδηγήσει τον θεσμό σε αδράνεια και ουσιαστικά, σε αδιέξοδο. 
Η απόφαση ορισμού νέου διοικητικού συμβουλίου ήταν αναγκαία ώστε να διασφαλιστεί η ομαλή, σταθερή και εύρυθμη λειτουργία του Φεστιβάλ προς όφελος όλων. 



Φραξιονιστικές παρατηρήσεις
Ιωάννης Τζανάκος
Το φοβερόν είναι ότι αυτό το κάθαρμα, το εκτόπλασμα ΜΗΛΙΟΣ, είχε το θράσος μετά την αποχώρησή του και καλά από τον Σύριζα, να κάνει εκτός της χαλαρής "κριτικής" του (στον Συριζα) και αναφορά στο ΚΚΕ για το πόσο το ένα και το άλλο "δογματικό" και αρχαϊκό είναι, αλλά και σε όλη την άλλη "απαρχαιωμένη" αριστερά.
Το άρθρο του στο άθλιο περιοδικό του, το ιστορικά μοναδικό για τον ευρωγενιτσαρισμό του από παλαιά, είχε αυτό το "κριτικό" περιεχόμενο και είχε αναδημοσιευθεί, που αλλού; μα φυσικά στο γνωστό Red NoteBook! ως απαύγασμα βέβαια της "ανανεωτικής" μεθόδου κριτικής..
Τι έχουν να πούνε τώρα οι κριτές εκ των αριστερών και καλά για τον διορισμό του εκλεκτού τους καθάρματος;
Τσίπα και ντροπή δεν υπάρχει, ούτε υπήρξε ποτέ σε αυτό τον βόθρο της "ανανεωτικής αριστεράς", τώρα θα ανακαλυφθεί;
Μα τι ζητάμε και μεις;
Οι άνθρωποι έχουν πιάσει όλα τα πόστα του αστικού ιδεολογικού μηχανισμού ήδη από την εποχή που ήταν στο 4-5% τώρα θα κωλώσουν;;
Μα τι λέμε και μείς;
Ο Τάσος Κωστόπουλος; Καθηγητάκος του Παντείου, έλεος ρε καθίκια, που νομίζετε ότι ζείτε;
Τρίμμης Ψαρράς, μεγαλοσυντάκτες και παρασκηνιακοί χαφιέδες του Τσίπρα, διασπορείς συκοφαντιών ψευδών, διαχρονικοί αληταράδες κανονικοί, με διείσδυση στην "άκρα αριστερά" των Εξαρχείων κ.λπ
Σε χωριό είμαστε, δεν το έχετε ακόμα καταλάβει ότι έχετε ξεφτιλιστεί σε όλα τα επίπεδα;
Πάμε παρακάτω:
Αυτός ο λιπαρός ψευδοαναρχικός που έχει σταθερή επαγγελματική και ιδεολογική σχέση με το "Κόκκινο" και τον Σύριζα;
Ο Γ.Ανδρουλιδάκης. 
Τι γίνεται εκεί στα Εξάρχεια; καλή είναι η ανοχή σας στα βύσματα και τους γλύφτες του Συριζα; δεν ιδρώνει το αυτί σας; σας βολεύει να υπάρχει και ένας "αναρχικός" των αριστερών σαλονιών και των ρουφιανοκυκλωμάτων του Σύριζα; καλά είναι; άντε ρέ άχρηστοι..
Πάμε πιο βαθιά, στο ΚΚΕ, το οποίο βέβαια είναι πολύ πιο συμπαθές από όλα αυτά τα τσόλια.
Τι έγινε ρε "μπρεζνιεφικό απολίθωμα";;
Νιώθεις καλά που αποβάλατε τον "ρωσόφιλο" (που δεν είναι ο άνθρωπος) κάνοντας παρεάκι με τους χοτζικούς; ξέρεις εσύ, αλλά να σου πω, το κόμπλεξ έχει και όρια, αλλά δεν φταίς εσύ, το κόμμα σου φταίει που σε κρατάει να παίζεις αυτόν και καλά τον εξωκομματικό ρόλο. 
Εμένα ξέρεις δεν με νοιάζει, είμαι εκτός, ούτε με τον πρώην φίλο σας έχω κολλεγιά, αν και τον εκτιμώ περισσότερο από εσάς, ούτε συμφωνώ μαζί του, έκανε λάθη, αλλά σεις; τι τρολορόλο παίζετε ρε μάγκες; φραξιονισμό ακόμα και με τα ψευδο"σταλινικά" Εξάρχεια κάνετε αν κάποιος έχει ένα κεφάλι ύψος παραπάνω από εσάς;; μέχρι εκεί έφτασε η κατάντια σας. Το είπαμε, δεν έχω σχέση με κανέναν σας, ούτε ιδεολογική ούτε οργανωτική, αλλά σεις είστε φύρα αδερφάκι μου, και είστε και χαζοί. 
Την "συνέλαβα" την συνωμοσιούλα σας, όντας και γω ψευδο"συμμετέχων".
Είπαμε, σοκολάαατες μου..
Αν κάποιος είναι "φιλοσιωνιστής" γίνεται πιο έξυπνος, τι να κάνουμε, έτσι είναι η ζωή..







Ιωάννης Τζανάκος

Τουρκικά κατορθώματα..




Στις 7 Νοεμβρίου, σε επιχείρηση των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, στην θέση Bali Deresi του νομού Ντερσίμ-Τούντζελι, στο τουρκοκρατούμενο Κουρδιστάν, σκοτώθηκαν 14 αντάρτες του ΡΚΚ. Η σορός ενός εξ αυτών, του Recep Karakaş, με καταγωγή από το Ερζερούμ, μεταφέρθηκε στο χωριό Καϋνακλάρ, του Μπουτζά, συνοικία της Σμύρνης.
Η κηδεία του Καρακάς έγινε την Τετάρτη, κάτω από ισχυρά μέτρα ασφαλείας που είχε λάβει η αστυνομία και η στρατοχωροφυλακή, στο νεκροταφείο του Ayrancılar, στο Τορμπαλί της Σμύρνης.
Αμέσως μετά, μόλις έγινε γνωστό το γεγονός, άρχισαν οι διαδηλώσεις των Τούρκων, οι οποίες δεν σταμάτησαν επί τριήμερο.
Απαίτηση του μαινόμενου πλήθους ήταν να ξεθαφτεί η σορός και να μεταφερθεί σε άλλη περιοχή.
Το σύνθημα του εξεγερμένου πλήθους ήταν "Δεν σας θέλουμε ούτε ζωντανούς ούτε νεκρούς".
Μετά από τις αντιδράσεις του κόσμου, ο Έπαρχος του Τορμπαλί, Aydın Memük, σε συνεργασία με το Δήμαρχο, Adnan Yaşar Görmez, που ανήκει στο ΑΚΡ, βρήκαν τη λύση!
Ξέθαψαν τη σορό του Καρακάς το απόγευμα της Κυριακής και το έθαψαν σε μυστική τοποθεσία, εκτός νομού.
 http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2016/11/blog-post_294.html#more



Μήπως να παρέμβει το "ελληνικά HOAXES";; πως και τους ξέφυγε;;
Έχουμε αμφιβολίες, αλλά δεν είδα διάψευση..




Ο άνθρωπος ήταν αντάρτης του ΡΚΚ, σκοτώθηκε σε μια μάχη και το κράτος έστειλε την σωρό του να ταφεί σε ένα νεκροταφείο της Σμύρνης.
Ο τουρκο-όχλος, ξεσηκώθηκε, μάζες διαδηλωτών, για να ξεταφεί το σώμα να μην μαγαρίζει το άγιο τουρκοχώμα τους. 
Αυτό το πράμα είναι σήμερα οι περισσότεροι Τούρκοι, ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΡΑΜΑ.
Οι υπόλοιποι, εδώ, ανόητοι, "διεθνιστές" φιλοχαμασικοί, φιλοπαλαιστίνιοι, φιλοτζιχαντιστές, φιλο-Άσσαντ ή αντι-Άσσαντ ("συριακή αντιπολίτευση"), φιλο-ιρανοί και όποια άλλη "φίλο-" φράξια της ψυχικής νόσου, μην το βλέπετε αυτό, θάψτε το στην συνείδησή σας βαθιά, στο χώμα και την λάσπη της, προέχει η υπεράσπιση της ιδεοληψίας.
"Εμείς" που είμαστε αντιφατικοί άνθρωποι, πάνω σε αυτή την αντιφατική και "στερεοτυπική" μας προεννόηση ετοιμαζόμαστε να μην καταντήσουμε όπως κατάντησε κάποτε ο Άγις Στίνας.









Ιωάννης Τζανάκος

Ο πούτσος του Νετσάγεφ..


Έχετε εγκλωβιστεί πουλάκιαμ στις προεννοήσεις σας.
Ας πούμε πως το έχουμε πάθει όλοι μας, ας κάνω αυτή την παραχώρηση, αφού κανείς δεν μπορεί να ισχυρισθεί πλέον πως δεν ισχύει και για τον ίδιο αυτό, ακόμα κι αν έχει το θράσος να κρίνει τους άλλους.
Ακόμη όμως κι αν μίλαγα "εξομολογητικά" για τις δικές μου προεννοήσεις, δεν θα έσπευδε κανένα υπερδιανοητικοποιημένο κάθαρμα να δώσει παρουσία (και αυτό) σε αυτήν την κατάσταση.
Δεν σκοπεύω να κατηγορήσω το παρόν, ή την νεωτερικότητα γενικά γι΄αυτή την κατάσταση, αν και έχω πολλά να τους σούρω, αφού κάτι μου λέει πως η σκληρότητα της εκάστοτε προεννόησης παρουσιάζεται ως καθολικό ιστορικό χαρακτηριστικό της ανθρώπινης κατάστασης, όσο και να ψάξεις τις αμυχές, τα κενά και τα ανοίγματα.
Αλλά σε τι;
Που και πως μπορεί να ανοιχθεί ο βίος χωρίς να διαλυθεί στην απειρία των καθορισμών και των υποκαθορισμών του όντος;
Η προεννόηση, η σταθερότητα των αντιλήψεων, η συμβολιστική κανονικότητα, παρουσιάζονται και "αυτά" ως μια θωράκιση της ζωής, ως ένα ειδικό σύστημα άμυνας και συστημοποίησης τής ανθρώπινης έλλογης εμβιότητας, και έτσι σε μια διαρκή αψιμαχία και πλοκή συμβολικών και φαντασιακών σταθεροτήτων και πολύ "προσγειωμένων" υλικών αναγκών, πορευόμαστε στον κόσμο των πολέμων κάθε είδους έντασης και κατάληξης (ειδικά το τελευταίο), περιμένοντας μερικοί τον μεγάλο ύπνο της ιστορικής συμφιλίωσης ή έστω έναν ύπνο ειδικού ευρωπαϊκού χαρακτήρος.
Ας έρχονταν κάποιος και ας έλεγε το μεγάλο ΔΕΝ ΞΕΡΩ, ας τολμούσε κάποιος να όρθωνε ξανά αυτό το απορητικόν που με τόση αφέλεια διαβάζει και ρητορεύει ο κάθε λογιότατος σε κάθε πρόλογο της δικής του ναρκισσιστικής ασφάλειας, χωρίς σχεδόν ποτέ να γνωρίζει πόσο επίφοβον και απαιτητικόν είναι.
Από την άλλη, ας έρχονταν κάποιος και ας το έλεγε και ας το έκανε πράξη, αυτό το απορητικόν, χωρίς να το εργαλειοποιούσε ως ένα ακόμα τέχνασμα της βεβαιότητάς του ή της πίστης του σε κάποια θεμελιώδη βεβαιότητα που ακολουθεί τάχα μου απορητικά.

Περιδιαβαίνοντας την ηλεκτρονική νοόσφαιρα του νετ το είδα και αυτό, το καταπληκτικόν:
Κάποιος συμπαθής υποστηρικτής της ρωσοορθόδοξης κομμουνιστολογίας δια του εξοπλισμού Μπερντιάεφ και κάποια πατριωτικά τσιτάτα του θανόντος Κάστρο περί της πατρίδος, στοχοποίησε με κάποια τρυφερότητα είναι αλήθεια κάποιους ή κάποιον ως "νετσαγεφικό" (μηδενιστή) με συμπάθειες μάλιστα στο (κράτος του) Ισραήλ.
Δεν σκοπεύω να ανοίξω διαμάχη με τόσο τρυφερές ορθόδοξες ψυχές, και δεν το λέω (μόνον) ειρωνικώς αυτό, αλλά πραγματικά απορώ.
Τι σας δίνει ο κυρ Γιώργος και δεν μας δίνετε και μας;
(από το "τι πίνεις και δεν μας δίνεις;")
Θα σοβαρευτείτε ποτέ φίλτατοι "αντιμηδενιστές";; ή θα παραδέρνετε συνέχεια μεταξύ "συντηρητικής αρχής" και "προοδευτικής αρχής";;
Αυτά τα πράγματα δεν υπάρχουν, ούτε θα υπάρξουν, ούτε έχει σημασία να τα θέτουμε ενώπιον ακόμα και ενός σχολαστικού ερμηνευτικού κειμένου, αλλά βλέπεις είναι και η πολιτική, η ιδεολογική "πάλη" που λένε και αι κομμουνισταί, οπότε πρέπει κάτι να πούμε για να περάσει και η ώρα.
Η ώρα περνάει, η ζωή περνάει, και εμείς πρέπει να ασχοληθούμε με την υπεράσπιση της έννοιας του Μηδενός, πάλι, ενώπιον συσπειρωμένων πατριωτών και αντι-εθνομηδενιστών, οι οποίοι αν και δεν βλέπουν τους δράκους μέσα στο σπίτι τους θέλουν πάση θυσία να τους δούνε κάπου να τριγυρνάνε, έξω ή εκεί κάπου δίπλα στο μεγάλο φανταστικό και απελπισμένο "εθνικό μέτωπο" που ετοιμάζουν ή ετοιμάζεται κάπου μεταξύ αριστεράς ΓΕΕΘΑ, και άλλων πατριωτικών δυνάμεων, λίγο πριν την καταστροφή, πάντα λίγο πριν την καταστροφή γίνονται αυτά τα μέτωπα.
Να μιλήσει κανείς και για άλλους;;
Αλλού έστειλα τις (φανταστικές) δηλητηριασμένες σοκολάτες μου και άλλοι τις φάγανε πριν τις στείλω.
Γενικά η φαντασία οργιάζει, όπως οργίαζε πάντα. 
Ενώ τα πράγματα είναι απλά.
Καταστρέφονται όλα.
Να χαρώ ή να λυπηθώ;
Να γελάσω χαιρέκακα ή να στοχαστώ εναισθητικώς;
Αστειεύομαι βεβαίως, αυτό που θα ήθελα να ξέρω είναι το εξής:
Αν τύχει, αν τύχει λέμε, και χρειαστεί να έχομε δημοκρατικό στρατό θα τον έχομε;
Όλα τα άλλα είναι για τον πούτσο σύντροφοι, δεν ξέρω για ποιόν πούτσο, του Νετσάγεφ ή κάποιου άλλου, πάντως για τον πούτσο είναι..






Ιωάννης Τζανάκος   

Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2016

Πάσχειν, πάθος και εξ-ορθολογισμός στην αυτοκρατορία / Η υπεροψία θα σας καταστρέψει ω "ορθολογιστές"



Η θέση του ανθρώπινου υποκειμένου στον σημασιακό κόσμο είναι σωματοποιημένη από το πάσχειν, δεν υπάρχει δηλαδή ένας καθαυτός ιδεακός χώρος χωρίς να διαπερνάται και να διαποτίζεται από το πάσχειν ως σωματικό όρο και όριο της ίδιας της νόησης ή της γλωσσικής μορφής (της).
Και μόνον αυτό το γεγονός ακυρώνει κάθε δυνατότητα ολικής διανοητικοποίησης ή Λογο-ποίησης της σκέψης/νόησης και επίσης (ακυρώνει) κάθε αντίστοιχη προσπάθεια να "καθαρισθεί" η γλωσσική μορφή από τα εμπειρικά βιωματικά στοιχεία εκείνα που αναφέρονται στο πάσχειν της ανθρώπινης υπόστασης, όπως μάλιστα αυτό δομείται ως μια αποβλεπτική ενέργεια με ειδική αυτάρκεια (η οποία σχηματίζει το ανθρώπινο ως ειδικά ανθρώπινο).

Ακόμα κι αν ήταν εφικτή, που δεν είναι, μια μετα-γλώσσα στηριγμένη στον ορθολογικό ή λειτουργικό έλεγχο της σκέψης/γλώσσας αυτή πάντα θα φορτίζεται από την ανακλαστική ενέργεια του πάθους του φορέα της.

Η κατάρρευση λ.χ των αρχαίων ορθολογικών θεωριών πέραν της αιτιολόγησής της λόγω των ανεπαρκειών και των ελλείψεών τους από την σκοπιά της όποιας έλλειψης ορθολογικότητας ή από την σκοπιά της ανώριμης ακόμα λογο-παραγωγικής δύναμής τους, εξηγείται και από την αντίθετη φορά των πραγμάτων, δηλαδή από την υπερανάπτυξη του ορθολογισμού, από την τερατωδία της αρχαίας ορθολογικής επιθυμίας να εκλογικευθούν όλα και πάνω από όλα η ίδια η ανθρώπινη υπόσταση ως πάσχειν/πάθος.

Αυτή η τερατώδης αρχαιο-ορθολογιστική επιθυμία αντιστοιχούσε βέβαια "τέλεια" προς την δουλοκτητική και αριστοκρατική ταξική ιστορική και υλική κοινωνική θέση των αρχαίων ορθολογιστών θεωρητικών και κοσμοθεωρητικών εποπτών του Είναι.

Η είσοδος του αρχαίου ιστορικού κόσμου στην δική του "νέα εποχή" σηματοδοτήθηκε από την κριτική αμφισβήτηση των πρώτων ορθολογικών θεωριών, πάνω στην βάση ακριβώς της αναζήτησης μιας θέασης του πάσχειν και της κοινωνικής υπόστασης του ανθρώπου μέσα από την ιδιότητα αυτή. 
Το πάσχειν ως ιδιότυπο καθοριστικό και καθορισμένο Είναι του ανθρώπινου Είναι.

Η σημερινή ψυχρότητα της φιλοσοφικής ή ακόμα και της αισθητικής σκέψης, όπως μάλιστα αυτοδιαμεσολαβείται από κριτικές και δομιστικές αυτοανακλάσεις ("ψυχολογικοποιήσεις"), δεν σημαίνει όπως νομίζουν πολλοί φορείς της μιαν άρνηση του αρχαϊσμού ή μιαν άρνηση έστω κάποιας μορφής αρχαϊσμού, αλλά μάλλον το αντίθετο, σημαίνει την επιστροφή του αρχαϊσμού, σημαίνει δηλαδή την αναβίωση μιας τερατώδους επιθυμίας εξορθολόγισης πραγμάτων που δεν είναι να εξορθολογισθούν, γιατί αφορούν τον βαθύτερο πυρήνα της ανθρώπινης ιδιοσυστασίας αλλά και αξιοπρέπειας.

Ένας "αρχαϊκός ορθολογισμός" που θυμίζει όλο και πιό πολύ στοχασμούς αρχαίων δουλοκτητών ή κυνικών επάρχων κάποιας περιφέρειας της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.
Υπεροψία, ψυχρότητα, εξορθολογισμός, περιφρόνηση της ατομικής ψυχής και συνεχής κριτική του ανορθολογισμού της.

Αυτή η κριτική των νεο-αρχαϊστών υπερ-ορθολογιστών της νέας δυτικής αυτοκρατορίας είναι μερικές φορές καίρια, εύστοχη, επιστημονικότατη, θα έλεγα δεν λαθεύει σχεδόν ποτέ, απογυμνώνοντας τους "φτωχούς δούλους", τους "επαρχιώτες", τους "παρανοϊκούς ζηλωτές" σε κάποια φλεγόμενη πόλη που λεηλατούν οι Ρωμαίοι (Δυτικοί) λεγεωνάριοι, από κάθε αυτάρκεια στοχαστικής ύπαρξης.

Είναι για τους δουλοκτήτες, όλοι αυτοί, βάρβαροι, ανορθολογιστές, χωριάτες, υποταγμένοι στα συναισθήματά τους, κλαίνε όταν τους καίνε την ζωή, παθιάζονται με "θεωρίες συνωμοσίας", ενώ οι αφέντες είναι ορθοί, όρθιοι, λογικότεροι, και όντως είναι.

Θα τους βγεί πολύ ξινή αυτή η ανωτερότητα, αν κρίνω μέσω παρακινδυνευμένων ιστορικών αναλογιών.

Γι' αυτό και αυτός ο τόπος δεν πρέπει, δεν πρέπει να τα πιστέψει όλα αυτά, ας κρατήσει ακόμα και έναν παραλογισμό, αλλιώς θα πεθάνει..




Ιωάννης Τζανάκος
 

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

  • μάτια - όταν η όψη τους χαθεί επιτέλους, δεν ξέρω άλλο να ζητήσω, θα έρθω να σε βρώ δεν θα μας ρωτήσει κανένας από που και πως φτάσαμε ούτε χρεία να'μαστε μόνοι...
    Πριν από 3 δευτερόλεπτα
  • Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times - Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times Photo A woman working at a collective farm near Moscow in 1955. Credit Mark Redkin/FotoSo...
    Πριν από 1 εβδομάδα

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..