Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Παρασκευή, 30 Μαρτίου 2012

Οι φράχτες..



Η προπαγάνδα για ενότητα στην βάση και στην ( πολιτική) "κορυφή" σε συνδυασμό με την φετιχοποίηση του "κινήματος", είναι η αιχμή του πολιτικού μύθου της "μετα-κομμουνιστικής" και "μετα-σταλινικής" αριστεράς. Δεν τίθεται θέμα ενότητας στην βάση γιατί αυτή απλά υπάρχει, στις μαζικές κινητοποιήσεις, στις συνελεύσεις και τις καταλήψεις. Εκτός κι αν κάποιοι θεωρούν πως κάθε πολιτική υποκειμενικότητα, άτομο ή οργάνωση, είναι υποχρεωμένη να ακολουθήσει την οργανωτική φιλοσοφία του "χώρου" και την χαώδη ή ημι-χαώδη οργανωτική κουλτούρα των αριστεριστών, "ανανεωτικών" και αναρχικών. 
Πέρα όμως απο την οργανωτική, άρα ιδεολογική-πολιτική, "θέση" (στην πραγματικότητα ένα σύνολο-πολτό θέσεων), που σημαίνει αυτή η κουλτούρα, στηρίζεται σε έναν ανόητο ιστορικό μύθο, αντάξιο θρησκευτικών μύθων, που θα μπορούσε να περιγραφεί και ως εξής: "Αν δεν υπήρχε το κακό κράτος, το κακό "κόμμα", και η κακή "γραφειοκρατία", η λάβα του προλεταριάτου-λαού θα κατέκλυζε τα έτοιμα προς κατάληψη σημεία της εξουσίας, κατακτώντας τα ή καταστρέφοντάς τα."
Σημασία έχει να καταλάβουν τα παιδιά αυτά πως η ζωή είναι πολύ σκληρή, και οι φράχτες είναι αλλού κυρίως. Όταν σπάσουν αυτοί οι φράχτες, τότε άμεσα ή λίγο αργότερα θα σπάσουν και οι φράχτες των δημοσίων κτιρίων.




Ι.Τζανάκος  

Ο διαλεκτικός νόμος της μετατροπής και η παρασιτική του χρησιμοποίηση απο τους "αριστερούς" καιροσκόπους



Η μετατροπή ενός πόλου της αντίθεσης στον αντίθετό του, ίσως είναι η μοναδική συγκεκριμένη μορφή που λαμβάνει ο διαλεκτικός νόμος της ενότητας και πάλης των αντιθέτων σε σχέση με την "ενιαία" διάσταση. Τα αντίθετα είναι σε ενότητα μόνον αν υπάρχει αυτή η μετατροπή, και όχι ως εντασσόμενα σε ένα σύστημα "ισορροπίας", "σύνθεσης" ή σε ένα "δομικό" σύστημα.
Η αθλιότητα του σοσιαλ-ρεφορμισμού και οπορτουνισμού κάθε είδους έγκειται στην στρεβλωτική χρησιμοποίηση αυτού του νόμου.
Πρέπει να διακρίνουμε εδώ κάτι σημαντικό. Η στρεβλωτική χρησιμοποίηση του νόμου αυτού, που στηρίζεται στην πραγματική αντικειμενική ύπαρξή του, σημαίνει ακριβώς την συνειδητή και πρακτική χρησιμοποίηση του μέσω της μίμησης της χρησιμοποίησης του απο τις επαναστατικές δυνάμεις. Πιό συγκεκριμένα:
Ενώ οι επαναστάτες χρησιμοποιούν την ισχύ του διαλεκτικού νόμου σε αναφορά με τόν κύριο άξονά του που είναι η ανταγωνιστικότητα των αντιθέτων, χωρίς να αρνούνται την διαδικασία ενοποίησης μέσω της μετατροπής του ενός πόλου στον άλλο, οι ρεφορμιστές χρησιμοποιούν την ισχύ του διαλεκτικού νόμου υπερτονίζοντας την διαδικασία της ενοποίησης μέσω της μετατροπής  του ενός πόλου στον άλλο εντός μόνον (στα πλαίσια..) της ενότητας των αντιθέτων. 
Είναι αυτή η "δυναμική" ωστόσο τόσο πραγματική όσο ισχυρίζονται ανοιχτά ή εμμέσως οι ρεφορμιστές-οπορτουνιστές; -που λαμβάνουν μερικές φορές τόσο την μορφή του αριστερού εθνικισμού (εθνική ενοποίηση των αντιθέτων) όσο και την μορφή του αριστερού υπερδιεθνισμού (ψευδο-διεθνισμού)(υπερεθνική ενοποίηση των αντιθέτων)-. 
[Σήμερα στην Ελλάδα, οι καιροσκόποι του Συν-Συριζα έχουν κατορθώσει στο πρόσωπο του ανεκδιήγητου ηγετίσκου τους να ενώσουν τον αριστερό εθνικισμό και τον αστικό κοσμοπολιτισμό!]
Η μίμηση δεν είναι μια φανταστική πραγματικότητα. Είναι, για να χρησιμοποιήσω μιά έκφραση της μόδας,  μιά φούσκα. Όσο διαρκεί υπάρχει, όσο υπάρχει έχει πρακτικά αποτελέσματα, ανάσχεσης και παρεμπόδισης του θεμελιακού νόμου. Ίσως εντός ενός αναπτυξιακού διαλεκτικού νόμου υπάρχει πάντα ένας παρασιτικός αντι-νόμος ανάσχεσης, μια αρνητική Λίμπιντο του.
Η ριζική μετατροπή των πόλων σημαίνει κατάργηση του ενός απο τον άλλον δια της "άρσης", δια της αφομοιωτικής κατάργησης του ενός πόλου απο τον άλλον με ιστορική βία και στρατηγική σύγκρουση, σημαίνει την έφοδο του ενός πρός τον άλλον, την όξυνση της αντι-παράθεσης τους μέχρι τελικής αφομοιωτικής εξαφάνισης του ενός απο τους δύο. Λόγω της αδυναμίας εξαφάνισης επι της ουσίας του εργατικού πόλου, εφόσον δεν υπάρχει τελικός ορίζοντας αντικατάστασης αυτής της σκλαβιάς απο μια ριζικά διαφορετική (όπως έγινε με την αντικατάσταση του δούλου απο τον δουλοπάροικο, και του δουλοπάροικου απο τον εργάτη), η μόνη ιστορικά επιτεύξιμη ολοκληρωμένη και τελική άρση και αφομοίωση είναι η άρση και αφομοίωση δια της ιστορικής ανατροπής του καπιταλιστικού πόλου. 
Η πρωτοπορεία της αστικής τάξης, η τελική εφεδρεία της, οι "αριστεροί" αστοί (όσο πιο αριστεροί είναι οι αστοί παραμένοντας αστοί, τόσο πιο επικίνδυνοι είναι για ένα κίνημα ανατροπής του καπιταλισμού), μπορεί να λάβουν την πιό ριζοσπαστική μορφή ακριβώς οδηγώντας την μίμηση στα άκρα, στα όρια της ταύτισης με την εργατική τάξη. Η δυναμικότητα της μίμησης οδηγεί σε μορφές πολιτικής που θα μπορούσαν να θυμίσουν τον αναρχισμό ή τον αριστερίστικο ριζοσπαστισμό, αλλά δεν πρέπει να εκπλαγούμε με την αιφνίδια μετατροπή της σε έναν καθαρό και βάρβαρο φασισμό.
Προσοχή Κίνδυνος!
Κάθε "ενοποιητικός" Λόγος, χωρίς την απόλυτη ηγεμονία-κυριαρχία εντός του του εργατικού πόλου, όσο και "αντιθετικό" χαρακτήρα κι αν παίρνει υποκρύπτει αυτή την μίμηση, ΕΙΝΑΙ ένα αστικό καμουφλάζ, άσχετα αν το φορά ένας αφελής αριστεριστής ή ένας θερμοκέφαλος "αριστερός" εθνικιστής, άσχετα αν είναι το καμουφλάζ ενός πράκτορα των αστών ή τα ράκη του "εξεγερμένου επαναστάτη". Μπορεί και να κρύβεται ένας εν δυνάμει φασίστας. Δεν πρόκειται για "συνομωσιολογικά" σενάρια, αλλά πρόκειται για την χρήση ενός διαλεκτικού νόμου της πραγματικότητας.



Ι.Τζανάκος

Pergolesi: Stabat Mater


Πέμπτη, 29 Μαρτίου 2012

3 Θέσεις / Μια θεμελιακή ταξινόμηση



Η ταξινόμηση είναι κάτι που δεν μου άρεσε ποτέ. Μεγαλώνοντας κατάλαβα ότι αν δεν προβείς σε κάποιες θεμελιώδεις ταξινομήσεις είναι αδύνατον να υπερβείς την στενότητα της ταξινομητικής σκέψης, κάθε είδους.
Έφτασα σχεδόν να γεράσω για να αφήσω στους νεώτερους ένα μικρό θεμελιακό σύστημα πολιτικών ταξινομήσεων, αν και δεν είναι, ούτε ήταν ποτέ, δουλειά μου να παριστάνω τον πολιτικό στοχαστή. Η παρορμητικότητα μου δεν επιτρέπει να έχω καμία αυταπάτη όσον αφορά  την πρακτική ικανότητά να συμμετέχω σε πολιτικές ή κομματικές διεργασίες. Ας παραμείνω λοιπόν κρέας στα κανόνια της εργατικής εξουσίας, όποια μας προκύψει, όποτε προκύψει, διότι παρά τις όποιες εφεδρείες του καπιταλισμού και τις σιδερόφρακτες ελπίδες των αστών αυτή κάποτε, ίσως και αύριο, θα προκύψει, ούτως ή άλλως.
Πριν όμως προκύψει, για να προκύψει όσο το δυνατόν γρηγορότερα, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε τι δεν έχει καμία σχέση με αυτήν την "παράδοξη" εξουσία που δεν έχει η αθεόφοβη την επιθυμία να υπάρχει για πάντα. Δεν υπάρχει πιό ωραίος τρόπος αποκλεισμού των άσχετων οντοτήτων "προς αυτήν", απο την ταξινόμηση. Απλή, παστρικιά δουλειά, γιατί βαριέμαι κι'όλας να δίνω σε τόσο χονδροειδείς καταστάσεις πολύ λεπτές αποχρώσεις. Το μόνο που λυπάμαι είναι τις άπειρες ώρες που έφαγα και ξόδεψα σε μια δουλειά που τώρα φαίνεται σαν την δουλειά μιας σφουγγαρίστρας σε ένα καταλερωμένο πάτωμα. Ενώ μπορείς να καθαρίσεις το πάτωμα σε μισή ώρα, να ψάχνεις και την πιο απόκρυφη γωνία, αφήνοντας όλο το πάτωμα βρώμικο για μέρες. Τέλος πάντων. Ας το κάνουμε..
1. Δεν ενδιαφέρεται κανένας ριζοσπάστης "κινηματικός" για την κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας των μέσων παραγωγής. Πίσω απο τις ατελείωτες αναζητήσεις τους για την άμεση δημοκρατική, κοινωνική, αυτοδιαχειριζόμενη και αυτόνομη, αλλά και οικολογική, οικονομία, κρύβεται πάντα η άρνηση να συζητηθεί το θέμα. Αν τους στριμώξεις θα σου πούνε για τον σοβιετικο "κρατισμό" ή την γραφειοκρατία, και πως η κοινωνική-κρατική ιδιοκτησία στα "ανατολικά καθεστώτα"  είναι εξίσου κατακριτέα με την ατομική-ιδιωτική ιδιοκτησία. Το θέμα δεν είναι αν σε αυτήν την κριτική υπάρχει και δίκιο-κάτι που όπως ξέρετε το πιστεύω- αλλά το ΘΕΜΑ εδώ είναι πως πάντα υπάρχει η πρόθεση να παρακαμφθεί το θέμα της ιδιωτικής ιδιοκτησίας-περιουσίας. Η αστική ιδεολογία και πολιτική φιλοσοφία έχει κάνει καλά την δουλειά της. Οι αριστεροί υπηρέτες της την υπηρετούν με θέρμη και με όλο το "αντισταλινικό-αντισοβιετικό" πάθος. Αυτό που δεν θέλουν να ακούσουν καθόλου είναι πως το να μιλάς για "εκμετάλλευση" και ταξική πάλη χωρίς να προτάσσεις ως πρώτο θέμα την κατάργηση της ιδιωτικής ιδιοκτησίας των μέσων παραγωγής, άσχετα αν αυτό δεν επαρκεί, απλά κάνεις τη δουλειά των αστών. Πρώτα θέτεις αυτό το θέμα και μετά, αφού το έχεις ως απόλυτη προτεραιότητα, θέτεις το θέμα της κρατικής γραφειοκρατίας του επαναστατικού καθεστώτος, αν υπάρχει και το πως δεν θα υπάρξει κ.ο.κ.
Μην κοιτάτε που στη γενιά μου είχαμε πρόβλημα και μιλάγαμε σε κάθε φρικιό περίπου 9237393928 ώρες για την αναγκαιότητα της αρχικής υπέρβασης του "κλασικού" ιδιωτικού καπιταλισμού, ως αναγκαιότητα απόλυτη. Σήμερα αυτή η συζήτηση πρέπει να κρατάει το πολύ 20 λεπτά.
2. Δεν υπάρχει ειρηνικός και δημοκρατικός (πόσο μάλλον κοινοβουλευτικός) δρόμος πρός τον σοσιαλισμό-κομμουνισμό. Η εργατική δημοκρατία έχει τόση σχέση με την αστική όσο η φωτιά με το νερό. Κάθε συζήτηση παραπάνω θα πρέπει να μας βάλει σε αμφιβολία για τις προθέσεις του συνομιλητή μας ή σε αμφιβολία για τον εαυτό μας. Αν νομίζει κανείς πως η αισχρή μειοψηφία των ιδιοκτητών των μεγάλων μονάδων παραγωγής και των πρώτων υλών, αλλά και των μεσοαστών, θα εγκαταλείψει τη μάσα και την καλοπέραση, τα αίσχη και την διαστροφή της, αλλά το κυριότερο την θέση της στην παραγωγή, "δημοκρατικά", είμαστε ή ύποπτοι πολιτικά ή ηλίθιοι.
3. Όσα λέω είναι μια πρόχειρη εκδοχή του κοινωνικο-ιστορικού νόμου της αντιστοιχίας των κοινωνικών παραγωγικών με τις παραγωγικές σχέσεις. Η άγνοια αυτού του νόμου διαχωρίζει τον ουτοπικό-ηθικό σοσιαλισμό απο τον επιστημονικό σοσιαλισμό. Ωστόσο και ο επιστημονικός σοσιαλισμός δεν επαρκεί ως γενικό σχήμα αν δεν ερμηνεύσουμε τον φυσικο-ιστορικό νόμο υπο το πρίσμα της ρήξης που προϋποτίθεται ως βάση της ίδιας του της ύπαρξης ως ιδιαίτερης μορφής ύπαρξης. Κάθε τρόπος παραγωγής, κάθε κρυστάλλωμα του νόμου αυτού, θεμελιώνεται σε ένα προϋπάρχον ποιοτικό άλμα. Ακόμα και ο καπιταλισμός, δεν θεμελιώθηκε πρώτα ως οικονομική νομοτέλεια και έπειτα ως πολιτική, αλλά, με ιδιαίτερο τροπισμό, ταυτόχρονα. Η απόλυτη ιδιοτυπία του σοσιαλισμού έγκειται στην πρωτοκαθεδρία στην διεργασία του ποιοτικού άλματος της πολιτικής νομοτέλειας. Ο Λένιν χρειάζεται προσεκτικότερη μελέτη. Είναι ακόμα ένας άγνωστος. Η πρωτοκαθεδρία του πολιτικού ωστόσο στην πάλη για σοσιαλισμό δεν σημαίνει την υπέρβαση του οικονομικού, αλλά μια ουσιαστικότερη εννόησή του και πρακτική οικειοποίησή του. Το πολιτικό του σοσιαλισμού είναι ακόμα και μετά την κατάκτηση της εξουσίας η ανώτερη οικονομία του. Η κριτική στην θεωρία του Λένιν και τον κεντρικό σχεδιασμό είναι συνήθως μια αναρχοφιλελεύθερη κριτική. Αντιθέτως χρειαζόμαστε περισσότερο Λένιν και απο αυτόν τον ίδιο τον ιστορικό Λένιν. Περισσότερος σχεδιασμός, περισσότερη πολιτική, μεγαλύτερος κοινωνικός έλεγχος, πλήρης πολιτικοποίηση της οικονομίας.





Ι.Τζανάκος

Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2012

Το τραγούδι της ξεροκεφαλιάς..




Η επιμονή των ανθρώπων είναι κάτι απλησίαστο
στις υποσχέσεις των ανθρώπων..
Με μια τέτοια σκέψη δεν ανοίγεις σπιτικό,
αλλά γυρνάς δω και κεί τραγουδώντας για την ενότητα..
Θά' πρεπε καλύτερα να σκαρώνουμε τροχούς, σπαθιά
και να τροχίζουμε δρεπάνια..
Ίσως οι περιπλανώμενοι να είχαν κάτι να πούν
αλλά επιμένουν  κι αυτοί
να περιπλανώνται χωρίς σκοπό
άρα με σκοπό
χωρίς σπιτικό
άρα με τον δρόμο τους για σπιτικό..


Βλέπετε κι ο δρόμος γίνεται σπίτι
αν επιμείνεις να τον ντύσεις με ράκη..



Δεν θα με ξεγελάσετε νοικοκυραίοι του χάους
αφού το πιό λαμπρό νοικοκυριό είναι το χάος,
με τα αστέρια και τις σκηνές των νομάδων
κάτω στο παζάρι των εμπόρων..
όχι δα κει πάνω, στο στερέωμα..



Άλλο με απασχολεί..
Ειν'οι υποσχέσεις η ψίχα ;
ή η επιμονή μας
και το ξερό μας το κεφάλι ;



Δεν το βλέπω ν'απαντάτε..
Αλλά πρέπει να διαλέξω,
και διάλεξα ξανά το ίδιο..



Αφού άφησα τους στρατοκόπους να χτίζουν με τα ράκη τους
και τα οικόσιτα να ονειρεύονται δρόμους,
τό'ριξα το ζάρι και βγήκε γαϊδαρος..
βγήκε μουλάρι..
Να χτυπάς το κεφάλι στον τοίχο μέχρι να σπάσει..
Να βαράς ένα σφυρί στον τοίχο μέχρι να σπάσει,
κι ας κρατήσει αυτό αιώνες..







Ι.Τζανάκος

Δεν γίνεται..



Δεν γίνεται να ξεχάσουν τα ρυάκια το νερό,
και των δέντρων οι φωνές συνεχίζουν τους δρόμους
π'ονομάστηκαν βιαστικά,  "μονοπάτια"..
Η νύχτα δεν γίνεται να ξεχάσει τις σκιές της,
κι ας μην φαίνονται στο φώς της..
κι ας μην φαίνονται στο σκοτάδι που την ακολουθεί..



Σέρνονται με τον χαλκά οι ελπίδες μου
αυτή τη νύχτα..
και θέλουν ξίφος
θέλουν πέτρα
θέλουν καλέμια απο σκέψεις..
Κι ας μη γίνει ποτέ το θέλημά τους..
Ας μην γίνει τίποτα άλλο απο το θέλημά τους..



Δεν τα σηκώνω πιά τα ρουφιανιλίκια των άστρων,
Τα σφυρίγματα του κούκου με ταράζουν να φυλάγομαι..
Ένα τρομαγμένο όχι σέρνεται με τον χαλκά του
-κι αυτό-
τη νύχτα αυτή της επιμονής..
Θέλει ένα κουκούλι απο ατσάλι..
Χνούδι αγκάθινο, προάγγελο της μάχης..
Κι ας μην γίνει τούτη ποτέ όσο ζώ
Ας μην γίνει τίποτα άλλο όσο ζώ..



Οι καταδότες παραφυλάνε της ντροπής μας,
και της περίσκεψης -φτάνει πιά-
και της ψεύτικης περιπλάνησης
όλο σε άλλα και άλλα και ξανά σε άλλα ερωτήματα..
Κι αυτό ακόμα το όχι σέρνεται με τον χαλκά του
σε βάθη της λακούβας που σχημάτισε
όλα αυτά και όλα τα άλλα χρόνια που θα σέρνεται
στο ίδιο το σούρσιμο του..



Χρειαζόμαστε ένα ξίφος..
Πριν κοιμηθώ..
Αν και δεν τον νοιάζει τον κόσμο..


Και καλά κάνει..


Ένα ξίφος μόνο.. 
Αυτό χρειαζόμαστε.
Ένα..
















Ι.Τζανάκος

Δευτέρα, 26 Μαρτίου 2012

Χρόνια πικρά..







Τα παράθυρα δεν είναι ανοιχτά..
Θέλουν να φύγουν τα πουλιά
σε κόσμους μακριά, 
γλυκειά σύγχυση καθώς χτυπάνε τα τζάμια..
 


Τα χρόνια δεν θυμούνται πιά
την ακρογιαλιά με τα όνειρα..
Τα χρόνια είναι πικρά..
 Δεν είναι χρόνια αυτά..
Είναι άνθρωποι..




Ι.Τζανάκος








Κυριακή, 25 Μαρτίου 2012

Ελευθερία..



Ξυπνώντας το πρωϊ ελεύθερα
πήγα στη δουλειά
γιά να ζήσω σε πλήρη ελευθερία
τις οσμές της σήψης..
Αφού δέχτηκα σε πλήρη ελευθερία
όλη την κακοήθεια του βασανισμένου κόσμου,
επέστρεψα στη σπηλιά της οθόνης,
ελεύθερα πάντα,
να παρακολουθήσω τις ειδήσεις
της πτώσης των άστρων,
ή ένα ντοκυμαντέρ για εκείνα τα σατανικά
καθεστώτα της ανελευθερίας..
Ω ελευθερία !
Λέξη πόρνη..




Ι.Τζανάκος

Τετάρτη, 21 Μαρτίου 2012

Πίσω στον βόθρο σας αστοί..



Τα λάθη όλα δεν είναι τίποτα αν τα συγκρίνεις με το λάθος της αυταπάτης, πως αυτός ο αστικός κόσμος είναι κάτι άλλο, απο μόνον: μιά μηχανή κιμά, όπου ο κιμάς είναι η εργασία των εργατών και των φτωχών μετατρεπόμενη σε υπεραξία.
Ο πιό πρωτόγονος, άγαρμπος, και στρεβλός κομμουνισμός, είναι εν συγκρίσει προς τον καπιταλισμό ένα άγιο σύστημα, και ο Στάλιν ακόμα, σε σχέση με τον πιό φιλελεύθερο αστό πολιτικό είναι η κορύφωση της αλήθειας και της αρετής. Τελεία και παύλα. Η υπόθεση Σοβιετική Ένωση είναι μια εσωτερική υπόθεση αγαθών ανθρώπων, και κάθε κριτική του αστικού κόσμου που αναφέρεται στην ιστορία της να επιστρέψει στον βόθρο απο τον οποίο ξεκίνησε.



Ι.Τζανάκος

Κυριακή, 18 Μαρτίου 2012

Τα είδη της χέστρας..



Ένα απο τα χαρακτηριστικά των αγροτόσπιτων, ήταν πως η χέστρα ήταν έξω απο το σπίτι. Τις περισσότερες φορές βέβαια ο αγρότης έχεζε στο χωράφι, ή στο βουνό-εξ΄ού και το ''χέζε ψηλά κι αγνάντευε"-.
Τα αστικά σπίτια έχουν πλέον-και στην επαρχία-τη χέστρα μέσα στο σπίτι. Οι επαρχιώτες και πρωτευουσιάνοι αστοί χέζουν μέσα στο σπίτι τους. Το σπίτι τους είναι στην κυριολεξία ένα σκατόσπιτο. Έχει ''τουαλέτα''. Εκεί καλλωπίζονται κι'όλας. Αφού χέσουν φτιάχνουν και το "μαλί", ίσως να τραβήξουν και καμιά μαλακία πρίν.


Ι.Τζανάκος

Πέμπτη, 15 Μαρτίου 2012

Βασικό πείραμα



Η καθημερινότητα είναι το βασικό πείραμα ενός μαρξιστή.



Ι.Τζανάκος

Αφέλεια



Η αφέλεια μπορεί να είναι το απαραίτητο στοιχείο, αρχικά, της αρετής. Αλλά μόνον αρχικά.

Η υφή της εργασίας

Ας δούμε λοιπόν τα πράγματα απο την αρχή.
Η εργασία έχει υφή και ποιότητα. Αν κανείς παρατηρήσει τις μορφές της εργασίας θα διαπιστώσει πως διαφέρουν ριζικά. Το θέμα είναι να προσδιορίσει κανείς τα είδη και τις μορφές εργασίας, επιλέγοντας τα είδη εκείνα που έχουν πραγματικά ανώτερη υφή και ποιότητα, και να το κάνει αυτό χωρίς προκαταλήψεις απέναντι στην "χειρωνακτική" εργασία, την υλική παραγωγή.
Σαν πολλούς γραφιάδες δεν αποκτήσαμε;


Ι.Τζανάκος 

Σάββατο, 10 Μαρτίου 2012

ΙΚΑ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ / Η "παρέα" του κομμωτηρίου


(Μετά από απειλές μιάς από τις κατηγορούμενες, μέσω συγγενικού της προσώπου, ό,τι θα μου κάνει μήνυση και άλλα απελπισμένα, άλλαξα τον τίτλο της ανάρτησης..)  




"Καλές δουλειές νά'χουμε !''
Ακόμα ηχεί στ'αυτιά μου η πρόσχαρη φωνή της προϊσταμένης του μητρώου, πρωϊ πρωϊ, όταν εμείς οι υπόλοιποι υπάλληλοι με την τσίμπλα στο μάτι περιμέναμε τα πλήθη των ταλαίπωρων ασφαλισμένων του ΙΚΑ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ, γιά να "τριφτούμε" με φωνές, καυγάδες αλλά μερικές φορές και με ευγένεια μεταξύ μας.
Πάντα πίστευα ο αφελής πως αυτό ήταν ένα κακόγουστο χιουμοριστικό μότο της προϊσταμένης, ένα απο τα κακόγουστα αστεία που έλεγε κατά καιρούς..
Θυμάμαι επίσης πως παραμόρφωνε το όνομα ενός stage κάνοντας ένα λογο-παίγνιο: "Άρη-παπάρι".
"Μα τι κακόγουστη γυναίκα, αλλά που το βρίσκει το κέφι ρε παιδί μου!"....άλλη μια ανόητη σκέψη ενός αφελούς παρόντος στο όργιο της "παρέας" της Καλλιθέας.
Είχα την τιμή να γνωρίσω, και να δουλέψω μαζί με όλες τις περίφημες "συναδέλφισες" που έχουν γίνει το κέντρο της δημοσιότητας εδώ και τρείς μέρες. Αλλά δεν είναι οι μοναδικές μορφές που γνώρισα στο "Ίδρυμα". Σε κάθε υποκατάστημα του ΙΚΑ που έχω δουλέψει έχω συναντήσει και μια "παρέα". Στο περιφερειακό Υποκατάστημα Συντάξεων, στις Υγειονομικές επιτροπές-Πειραιώς 181, και τώρα στο διάσημο πλέον ΙΚΑ Καλλιθέας.
Όπου και να πήγα είχα στην μύτη μου απο την αρχή την μυρωδιά της μπόχας, πάντα την εξέφραζα, και πάντα με κοίταζαν σαν ιδιόμορφο ψώνιο, που γκρινιάζει συνεχώς. Αυτήν την τελευταία φορά όμως μου έμεινε μόνον η μύτη. Βρώμαγε, αλλά δεν κατάλαβα ούτε γω τίποτα, ενώ στα άλλα υποκαταστήματα κατάλαβα αμέσως "τι παίζεται".
Στην Καλλιθέα αυτό που με είχε εντυπωσιάσει στη "παρέα" ήταν ο ιδιότυπος αυταρχισμός τους-μοιράζαν διαταγές-, το κέφι τους και η εργατικότητά τους. Δούλευαν και γέλαγαν με κέφι, και επιτιμούσαν συνεχώς όποιους κακόκεφους, όπως εγώ. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα την αναπόφευκτη σύγκρουση μας, ειδικά με μια στο ταμείο, την πιό αντιπαθητική για μένα φιγούρα όσο δούλευα εκεί, ως ταμίας. 
Έρχονταν πάντα περιποιημένη, έπινε τον καφέ της, κάπνιζε το τσιγάρο της, και αφού αποφάσιζε να στρώσει κώλο, αν εγώ σηκωνόμουν άρχιζε τις εντολές: "Τζανάκοοοοο!  που είσαι; έχουμε δουλειάαα" 
Μιά δυό, πήγα στην πραγματική προϊσταμένη, και παραπονέθηκα, μιά δυό τρείς άπειρες φορές, και πάντα έπαιρνα την απάντηση: 
" Η ....... έχει προσφέρει στο τμήμα, είναι εργατική, καλός άνθρωπος, μη δίνεις σημασία στις παραξενιές της.."
Τέλος πάντων, έριχνε και προσβολές συνέχεια -σε μένα, και είχε την αποδοχή όλων των καλοσυνάτων νοικοκυρών του ΙΚΑ Καλλιθέας. Μέχρι και έρανο κάνανε για να θάψει τον άντρα της! 
Συκοφαντούσε επίσης και μια συνάδελφο στις παροχές που δεν ήταν στη "παρέα", και πάντα εκθείαζε τις "άλλες" γνωστές πλέον στο πανελλήνιο, πόσο "εργατικές" ήταν, πόσο "καλές οικογενειάρχισες" κ.ο.κ
Τώρα καταλαβαίνω τι σημαίνει να είσαι "εργατικός" και πρόθυμος υπερ του δέοντος. Ή έχεις πρόβλημα ψυχικό, ή κάτι άλλο τρέχει...
Ο έλεγχος ανύπαρκτος, ουρά οι "γνωστοί και φίλοι" οι "συγγενείς". 
Αυτά τα "συγγενολόγια" μας φάγανε σε αυτό το κωλοχώρι. Πίσω απο δίκτυα γνωστών, συγγενών, γειτόνων, και κομματικών φίλων, κρύβεται όλη η κατάντια αυτής της χώρας, το πολιτικό της σύστημα, η ψυχική της αθλιότητα, η διαφθορά και η κακογουστιά της. Πίσω απο όλα αυτά τα χωριάτικα μικροαστικά δίκτυα κρύβονται όλοι οι συμβιβασμοί, οι ψυχικές ασθένειες, ο φιλοτομαρισμός, η αγριότητα της μικροαστικής κοινωνίας. 
Γέλασα πολύ με τα κανάλια, όταν άκουσα να μιλάνε γιά "υψηλόβαθμα" στελέχη του ΙΚΑ.
Μιλάμε για πρώην λαντζέρισα και κάτι τέτοια. Υπάρχει βέβαια και η αδελφή ενός μεγαλοπαράγοντα στον χώρο των εξοπλισμών...για να μην ξεχνιόμαστε. Όλα τα χει ο μπαξές..Οι λαϊκές καταβολές, οι ταξικές καταγωγές, είναι κριτήρια της πλάκας..
Δεν έχω να πώ τίποτα άλλο. Αν με καλέσει κανένας εισαγγελέας, θά έχω να του πω πολλά γιά το "όλον" ΙΚΑ.
Θα γελάσουμε πολύ αν..αλλά δεν το βλέπω..






Ι.Τζανάκος

Πέμπτη, 8 Μαρτίου 2012

ΣΚΑΝΔΑΛΟ! ΙΚΑ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ / Μια πρώτη αφήγηση απο "μέσα"



Όπως σας έχω αφηγηθεί σε άλλη ανάρτηση, την οποία για ευνόητους λόγους έχω αποσύρει, στο ικα καλλιθέας, όπου εργάζομαι, ξέσπασε σκάνδαλο εκατομμυρίων, με πρωταγωνίστριες 6 "αξιότιμες" συναδέλφους.
Μόνον εγώ και ένα άλλοι συνάδελφοι είχαμε εκφράσει την αηδία μας για αυτά τα "αξιότιμα" άτομα, αλλά μας είχαν αντιμετωπίσει όλοι ως ψώνια με εμμονές. Εμείς βλέπετε ήμασταν κυρίως "αναρχόφατσες", ενώ αυτές ήταν αξιότιμες οικογενειάρχες κανονικοί άνθρωποι. Θα σας τα αφηγηθώ όλα σε μια αναλυτική ανάρτηση το σαββατοκύριακο. Πρός το παρόν απολαμβάνω την κακοήθη δικαίωσή μου άλλη μια φορά απέναντι στους "κανονικούς" ανθρώπους...









Ι.Τζανάκος  

Κυριακή, 4 Μαρτίου 2012

Ωδή στον Leibniz..




"67. Κάθε μερίδα της ύλης μπορεί να νοηθεί σαν κήπος γεμάτος φυτά ή σαν λίμνη γεμάτη ψάρια. Αλλά καθε κλαδί του φυτού, κάθε μέλος του κόσμου, κάθε σταγόνα των χυμών του είναι επίσης τέτοιος κήπος  ή τέτοια λίμνη.
68. Μολονότι το χώμα και ο αέρας ανάμεσα στα φυτά του κήπου, ή το νερό ανάμεσα στα ψάρια της λίμνης, δεν είναι ούτε φυτό ούτε ψάρι, ωστόσο κι αυτά περιέχουν φυτά και ψάρια. Η λεπτότητά τους όμως είναι συνήθως ασύλληπτη για μάς.."

Gottfried Wilhelm Leibniz / La Monadologie




Κάθε σημείο των λόγων σου ένας άγνωστος κήπος
αντιληπτός όμως στο φεγγάρι της λεύκας..
αντιληπτός στο όνειρο των υπαισθήσεων,
που ονόμασαν άστρο..



Κάθε αγάπη σου ένας χυμός αρετής,
εδώ στο βάθος του κόσμου..
που εκτείνεται στις κορυφογραμμές των σωμάτων..
σε πτύχωση ανείπωτη μα ευκρινή
στις ροές των όντων..



Κάθε ψυχή σου μια σειρά απο καθρέφτες
που αναποθεί συνεχώς την ζωή της
μέσα σε κάθε είδωλο..
είναι κανείς αυτό που φαίνεται εκτός του..
είναι κανείς κανείς χωρίς αυτό που φαίνεται
εκτός του..



Κάθε αστραπή 
το όν ανόμοιο..
το όν ένα..
το όν.. 









Ι.Τζανάκος 4/3/2012

Σάββατο, 3 Μαρτίου 2012

Ταυτολογία..




Αν έχει δίκιο ο κόσμος
τότε είναι σίγουρο πως δεν υπάρχει δίκιο
στον κόσμο..
Η ταυτολογία των ψευτών θριαμβεύει λοιπόν..
αλλά όχι στα τριαντάφυλλα..
Αυτούς που γυρνάνε στον κήπο τους
μαγεμένοι,
με ράκη  ντυμένοι,
τους ονόμασαν με πάθη..
αλλά όχι ανθρώπους..


Ας μην δεχτούν ποτέ ξανά το όνομα





Ι.Τζανάκος 3/3/2012
 












 
 

Στάσου..




Στάσου σώμα..
αν είδες τη ψυχή να φεύγει,
στάσου και μίλα..
του πηλού τις αχνές φωτιές
μη σβήνεις,
με των οστών τις βεβαιότητες..
και τις πέτρινες αλήθειες ξέχνα..
για λίγο..
στάσου..
στις χειρονομίες σου 
μη γράφεις λέξεις,
και τις αιχμές σου καμπύλωσε..
για λίγο..
αν θα γνωρίσεις, δεν είσαι,
εκεί
που σε γνώρισε η φλόγα..
εκεί
που το ξύλο ανθίζει,
μόνον σε μορφές..
σχήματα του καπνού..
ελπίδες πως διασχίζεις
όχι μονον το φώς..
όχι μόνον τους κόκκινους ήχους..
αλλά την ίδια τη ζωή,
με αρετή..









Ι.Τζανάκος  3/3/2012

Άει στην ευχή..




Έναν καλό σκοπό τραγουδάνε χωρίς τα μάτια 
αυτής της γής που χάθηκε,
μα ίσως να την αναστήσουν σε μια κολλεκτίβα..
κανείς δε ξέρει που θα σταματήσει
αυτός ο χαμός..


Έναν καλό σκοπό φωνάζουν χωρίς τον άνεμο
αυτών των δέντρων που ξεράθηκαν,
μα ίσως να βλαστήσουν ξανά σε ένα συντροφικό
χαμόγελο..
κανείς δε ξέρει που τελειώνει
αυτή η καταστροφή..


Ανέλαβαν να παρακούσουν τις επιστροφές
των ψυχών
και να ορθώσουν μια λαμπρή σκισμένη σημαία,
Μες το παζάρι..
έξω..
στις πλατείες των διαβατών
αυτού, που με αφέλεια λένε ζωή..


Δεν θα τους κακίσω άλλο..
Άει στην ευχή αμνοί της ιστορίας..
κανείς δε ξέρει που χάνεται αυτός ο ορίζοντας..





Ι.Τζανάκος 3/3/2012

Παρασκευή, 2 Μαρτίου 2012

Πέντε βήματα..,



Το κρύο νερό κύλησε στον πάγο
της αλήθειας..
αν ήσουν καρδιά θα ριγούσες..
αλλά είσαι θάνατος και γελάς..


Πέντε βήματα στο γκρεμό
και πέταξες στούς ουρανούς..
Πέντε βήματα στη γη
και ρίζωσες..



Προτίμησαν το σπίτι..





Ι.Τζανάκος  2/3/2012


 

Καλλιεργητής..




Ο καλλιεργητής του αμπελιού ξεριζώνει τους άγριους καρπούς
και τους μεταφυτεύει στον κήπο της αγάπης του..
Εκεί φυλάγονται όλα τα άγια ζιζάνια..
Οι όσιοι σατανάδες..


Δεν θα σας πεί ποτέ το κακοτόπι αυτό που είναι..
Δεν θα σας κάνει τη χάρη..
Μα μόνος, μόλις φύγουν οι επισκέπτες,
θα σβήσει το λυχνάρι,
θα σκεπάσει το παιδί..
και θα τρέξει μαζί με το τσακάλι,
με τη νυφίτσα στο κατόπι,
να μυρίσει τους καρπούς..
να χύσει τα δηλητήρια..






Ι.Τζανάκος 2/3/2012

Η δίκη της νύχτας..



Δεν θα γυρίσω στην σειρά με τα πετράδια,
φτιάξαν με τ'αστέρια οι ψεύτες περιδέραιο..
Θα φιλήσω τα μάτια σου στην ανάσα
του βουνού..
αυτό θα πράξω..


Η νύχτα αυτή δεν έχει σημάδια, η νύχτα φεύγει..
Παράλυτη είναι η νύχτα αυτή των λέξεων..
Χωρίς δικαιοσύνη είναι τυφλή η ζωή..


Δεν θα γυρίσω στη δεσποτεία των φωνών,
θα φιλήσω τα χέρια σου,
σούρνωντας
το σώμα στην αλήθεια..
Δεν θα γυρίσω ποτέ σε ψεύτες..


Άκουσε τη δικαιοσύνη σου άνθρωπε,
γύρνα τα μάτια της πάνωθέ σου..
Οδήγησε το λυχνάρι σου στην άκρη..
Μη μιλάς σα ξόανο.. 


Και ο Λόγος έρχεται..







Ι.Τζανάκος 2/3/2012

Δίπλα του δρόμου..



Αν περάσεις δίπλα του δρόμου
θα μου μιλήσεις με τη βοή του
Με τα μάτια του θα μου γνέψεις


Μα δεν θα περάσεις και θα μιλάς
θα μιλάς μ'ονόματα και λέξεις
Και τους καϋμούς θα υφαίνεις 


Μια νύχτα με ριζικό μαύρο
θέλω να σε πετάξω στο χαντάκι
στις λάσπες των ουρανών


Μα τότε θα θυμώσεις πολύ
μικρή μου χελωνίτσα
και θα με βράσεις στο καβούκι



Ι.Τζανάκος 2/3/2012

Μονοπάτι..





Θα βάλω σε σειρά τις υποθέσεις των ανθρώπων,
κι έπειτα θα πάρω το μονοπάτι το χορταριασμένο..
Μην έλθεις αγαπημένη..
Μην έλθεις..




Σπώ περπατώντας τα καλάμια του χρόνου,
κρατώ ένα κυκλάμινο..
Μιλάνε τα πουλιά κι οι πέτρες ιδρώνουν..
Την τελευταία τους πνοή σφίγγουν..




Σαν φτάσεις κανείς δε θυμάται,
ούτε θέλει αυτή τη γή να ξαναπατήσει..
Μα κεί σφάξανε τα κριάρια τους,
μεσούρανα ακούστηκαν..




Έφυγε ο αιώνας τώρα θαρρώ..
Γέλια δεν ακούστηκαν,
ούτε θρήνοι έσχισαν τα νερά του
που κύλησαν..



Ένα φτερούγισμα..
















Ι.Τζανάκος 2/3/2012

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

  • μάτια - όταν η όψη τους χαθεί επιτέλους, δεν ξέρω άλλο να ζητήσω, θα έρθω να σε βρώ δεν θα μας ρωτήσει κανένας από που και πως φτάσαμε ούτε χρεία να'μαστε μόνοι...
    Πριν από 14 δευτερόλεπτα
  • Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times - Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times Photo A woman working at a collective farm near Moscow in 1955. Credit Mark Redkin/FotoSo...
    Πριν από 1 εβδομάδα

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..