Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Τετάρτη, 3 Αυγούστου 2011

Πειραιάς..





       Έχω χρόνια να βολτάρω στον Πειραιά
σαν να θυμάμαι
την ζωή
  που έχασα..
  για πάντα ίσως..





Ι.Τζανάκος 3/8/2011

 

Τρίτη, 2 Αυγούστου 2011

Πειραιώτικες ιστορίες...α/





Η Δραπετσώνα είναι η πραγματική μου πατρίδα. Εκεί άρχισα να έχω αντίληψη της ζωής, εκεί θυμάμαι να θυμάμαι τον εαυτό  μου. Στην Δραπετσώνα των αρχών της δεκαετίας του '70, μέσα στο σκοτάδι της χούντας άρχισα να ακούω τις πρώτες πολιτικές ιδέες, να αποκτώ όχι αυτό που λέμε πολιτική συνείδηση αλλά αίσθηση της κοινότητας των προλεταριακών και λαικών βιωμάτων. 
Θυμάμαι ακόμα τη βόλτα που έκανα με τον πατέρα μου στο καφενείο της γειτονιάς την μέρα πριν το "δημοψήφισμα" του Παπαδόπουλου, να ακούω τους θαμώνες άφοβα να συζητάνε για το "όχι".
Όχι, στην Δραπετσώνα δεν υπήρχε χούντα, οι λιγοστοί χαφιέδες ήταν γνωστοί σε όλους, όλοι ξέραν πως μπορούσαν να κολυμπούν σαν το ψάρι μεσα στη θάλασσα εκφραζόμενοι άφοβα ενάντια στην χούντα. Όμως δεν θυμάμαι μόνον αυτό, κυρίως θυμάμαι  την σχέση των παιδιών, την σχέση των οικογενειών, το παιχνίδι στις αλάνες, την πλήρη μη διαφοροποίηση των αγοριών με τα κορίτσια..
Όλοι ζούσαμε μπλεγμένοι, αγαπημένοι, κεφάτοι και άφοβοι. 
Οι γονείς μου ζούσαν στον Πειραιά ήδη απο το 1966, "υιοθετημένοι" απο τις μεγαλύτερες αδελφές του πατέρα μου αλλά κυρίως απο τον απίθανο γαμπρό του -άντρα της αδελφής του Μαίρης- τον Θανάση Βασιλειάδη, έναν  αρχαίο πειραιώτη που σαν έφηβος σαλταδόρος είχε θητεύσει σε γερμανικό στρατόπεδο συγκέντρωσης. Ο αγαπημένος αυτός θείος που έζησε, όταν δεν ήταν στα καράβια, σαν πειραιώτης άρχοντας πάνω απο 80 χρονάκια, είναι υπεύθυνος για την ιδεολογική μετάλλαξη του μισού της πολυμελούς οικογένειας Τζανάκου απο θρησκευτική συντηρητική οικογένεια παπαδόπαιδων και υποψήφιων δεξιόμουτρων σε αριστερίζουσα οικογένεια φανατικών αντιδεξιών. 
Ο θείος Θανάσης δεν ήταν ούτε έγινε ποτέ κομμουνιστής, αν και τα παιδιά του ο Γιάννης και Νικόλας Βασιλειάδης ήταν απο τους πιο σκληροπυρηνικούς κομμουνιστές της ευρύτερης οικογένειας. 
Αν και είχε όλα τα στοιχεία που θα δικαιολογούσαν την προσχώρησή του στον κομμουνισμό, αυτός πάντα στέκονταν με την απίστευτη πειραιώτικη βιοσοφία του σκεπτικός απέναντι στις "μεγάλες ιδέες". Πάντα όμως έτρεφε σεβασμό στον κόκκινο στρατό που τον απελευθέρωσε απο το στρατόπεδο στην Αυστρία. Πάντα φρόντιζε επίσης να εξηγεί τον λόγο επιβίωσής του στο στρατόπεδο..ήταν πολύ μικρός όταν μπήκε, οι περισσότεροι μεγαλύτεροι πέθαναν, και δεν μπήκε σαν πούρος αντιστασιακός αλλά σαν φιλοεαμίτης σαλταδοράκος της γειτονιάς. Δεν θα ξεχάσω ποτέ με τι γέλιο περιέγραφε τις ιστορίες του στρατοπέδου. Χαρακτηριστική ήταν η ιστορία του με την "μετατροπή'' του μαζί με έναν σύντροφο Ιταλό, απο έναν ξανθό ψηλό   γερμανό αξιωματικό σε "σκύλο"..Τους το είχε ξεκαθαρίσει ο ναζί, ότι επειδή οι σκύλοι είχαν επιστρατευτεί στο ανατολικό μέτωπο, "έπρεπε να κάνουν τον σκύλο" σε ένα κυνήγι στο παρακείμενο στο στρατόπεδο άλσος. Πάντως δεν γάβγισε παρά τις οδηγίες του ναζί, εν αντιθέσει προς τον Ιταλό σύντροφο.."μη γαβγίζεις άνθρωπέ μου" του λεγε, και ξέσπαγε σε γέλια όταν το αφηγούνταν. 
Δεν ρωτούσαμε ποτέ σε τι γλώσσα μιλούσαν οι σύντροφοι του στρατοπέδου..το μάθαμε όταν μια μέρα στο χωριό που τον φιλοξενούσαμε το καλοκαίρι, άρχισε να μιλάει σε άψογα γερμανικά σε κάτι  έκπληκτους γερμανούς τουρίστες...του είπαν, όπως μας μετέφερε, ότι έχει άψογη αριστοκρατική προφορά.
Όταν τον ρώτησαν που είχε μάθει να μιλά έτσι, τους απάντησε με εμφανή την χαιρεκακία: " σε στρατόπεδο συγκέντρωσης"..είναι σαφές πως μας μετέφερε σωστά τον διάλογο, απο το κίτρινο χρώμα που απόκτησαν οι "συνομιλητές" αλλά και απο τον ιδρώτα στο προσωπό τους..  
Αναφέρω τον θείο Θανάση με έμφαση, για να δείξω τι σημαίνει συμβολικός πατέρας. Μπορεί ο αγαπημένος παππούς να ήταν ο γεννήτορας όλης αυτής της πολυμελούς οικογένειας και να άφησε ανεξίτηλη την θρησκευτική σφραγίδα του σε όλα τα παιδία του, ειδικά στους γυιούς του, αλλά η παρεμβολή του Θείου Θανάση, όπως και του άλλου αριστερού γαμπρού του Παναγιώτη Γιωτόπουλου, αλλοίωσε όλο το δεξιό συμβολικό βάρος της, την αλλοτρίωσε σε καθοριστικό βαθμό. 
Αν κανεί απορήσει πως ένας βασιλόφρων παπάς έδωσε τις κόρες του σε αριστερούς δεν ξέρει ότι τότε "έδινες" τις κόρες σε όσους τις ζητούσαν "τσάμπα" ανεξαρτήτως ιδεολογίας, ειδικά αν είχες 5..Οι αριστεροί δεν ζητούσαν προίκα, που τέτοια ευκαιρία !  Ο άλλος αριστερός θείος, ο Παναγιώτης ο Γιωτόπουλος ήταν ένας δαιμόνιος έμπορος γαλατάς και ζαχαροπλάστης, που κρατούσε ένα απο τα πιο δυναμικά εργαστήρια ζαχαροπλαστικής στο Ρέντη και αν και αυτός "ύποπτος δια κομμουνιστική δράσιν" με αδελφό που μπαινόβγαινε στα ξερονήσια ήταν ένας μαγαζάτορας άρχοντας, φίλος με όλους τους ρεμπέτες του Πειραιά, δεινός μάγκας, ομορφάντρας και άφοβος αριστερός, παρά την απομάκρυνσή του απο την πολιτική δράση..
Καμμιά φορά αναρωτιέμαι πως αυτοί οι άνθρωποι θα μπορούσαν να θεωρηθούν, έστω με την πιό ήπια έννοια, "διωχθέντες"..Μπορει να είχαν περάσει απο την διαδικασία του συμβιβασμού, να μην ήταν στην άμεση δράση, αλλά δεν ήταν ποτέ φοβισμένοι. Ήταν η θάλασσα των αριστερών πειραιωτών που μέσα της πλέαν οι άνθρωποι του κινήματος, ήταν το καταφύγιο, οι δικοί, αυτοί που σου βρίσκαν δουλειά, αυτοί που σε κρύβαν..ήταν πολλοί. 
Αν η αριστερά είναι σοβαρή πρέπει να μην υποκύψει ποτέ στο μελόδραμα της καταχνιάς και του φόβου. Αυτοί που φοβόντουσαν ήταν οι δεξιοί, αυτοί που ήταν μονίμως χεσμένοι, τρομοκρατημένοι, ήταν οι δεξιοί..


Ι.Τζανάκος 2/8/2011

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

  • μάτια - όταν η όψη τους χαθεί επιτέλους, δεν ξέρω άλλο να ζητήσω, θα έρθω να σε βρώ δεν θα μας ρωτήσει κανένας από που και πως φτάσαμε ούτε χρεία να'μαστε μόνοι...
    Πριν από 16 δευτερόλεπτα
  • Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times - Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times Photo A woman working at a collective farm near Moscow in 1955. Credit Mark Redkin/FotoSo...
    Πριν από 1 εβδομάδα

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..